حدیث دربارهويژگى هاى پيامبران
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ پيامبرى حق ندارد وقتى جامه رزم پوشيد، آن را بر زمين نهد تا آن كه بجنگد. ۳
۱.ذكر ابن هشام في سيرته في غزوة اُحد:. فلم يَزَل الناس برسول اللّه صلى الله عليه و آله، الذين كان من أمرهم حبُّ لقاء القوم، حتّى دخل رسول اللّه صلى الله عليه و آله بيته فلبس لأمَتَهُ، وذلك يوم الجمعة حين فرغ من الصلاة. ثمّ خرج عليهم، وقد ندم الناس، وقالوا: استكرهنا رسول اللّه صلى الله عليه و آله ولم يكن لنا ذلك.
فلمّا خرج عليهم رسول اللّه صلى الله عليه و آله قالوا: يا رسول اللّه استكرَهناك ولم يكن ذلك لنا، فإن شئت فاقعد صلّى اللّه عليك، فقال رسول اللّه صلى الله عليه و آله: «ماينبغي لنبيّ إذا لبس لأمَتَهُ أن يضعها حتّى يقاتل، فخرج رسول اللّه صلى الله عليه و آله في ألفٍ من أصحابه (سيرة ابن هشام: ج 3 ص 67 و68).
۲.كنز العمال: ج 11 ص 475 ح 32232 عن جابر.
۳.ابن هشام، درباره جنگ اُحُد مى گويد:. كسانى كه شيفته رويارويى با دشمن بودند، همچنان به پيامبر خدا اصرار مى ورزيدند، تا آن كه پيامبر خدا بعد از نماز جمعه ـ آن روز جمعه بود ـ به خانه اش رفت و جامه رزم پوشيد و به ميان مردم آمد؛ امّا مردم، پشيمان شده بودند و مى گفتند: ما پيامبر خدا را مجبور كرديم و نبايد اين كار را مى كرديم. پس چون پيامبر خدا به ميان آنان آمد، گفتند: اى پيامبر خدا! ما شما را بر خلاف ميلتان به اين كار وا داشتيم و نبايد اين كار را مى كرديم. بنا بر اين ـ درود خدا بر شما باد ـ اگر مى خواهيد به جنگ نرويد، اختيار با شماست. امّا پيامبر خدا فرمود: «هيچ پيامبرى را نسزد كه چون جامه رزم پوشيد، آن را فرو گذارد، مگر اين كه بجنگد». پس، پيامبر خدا با هزار تن از اصحاب و ياران خود ره سپار جنگ شد.