حدیث دربارهمعناى خوش بختى و بدبختى نوزاد ، قبل از تولّد
التوحيد عن محمّد بن أبي عمير:سَأَلتُ أبَا الحَسَنِ موسَى بنَ جَعفَرٍ عليه السلام عَن مَعنى قَولِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله: «الشَّقِيُّ مَن شَقِيَ في بَطنِ اُمِّهِ، وَالسَّعيدُ مَن سَعِدَ في بَطنِ اُمِّهِ»، فَقالَ: الشَّقِيُّ مَن عَلِمَ اللّهُ وهُوَ في بَطنِ اُمِّهِ أنَّهُ سَيَعمَلُ أعمالَ الأَشقِياءِ، وَالسَّعيدُ مَن عَلِمَ اللّهُ وهُوَ في بَطنِ اُمِّهِ أنَّهُ سَيَعمَلُ أعمالَ السُّعَداءِ.
قُلتُ لَهُ: فَما مَعنى قَولِهِ صلى الله عليه و آله: اِعمَلوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِما خُلِقَ لَهُ.
فَقال: إنَّ اللّهَ عز و جل خَلَقَ الجِنَّ وَالإِنسَ لِيَعبُدوهُ ولَم يَخلُقهُم لِيَعصوهُ، وذلِكَ قَولُهُ عز و جل: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْاءِنسَ إِلَا لِيَعْبُدُونِ» ۱ فَيَسَّرَ كُلّاً لِما خُلِقَ لَهُ، فَالوَيلُ ۲ لِمَنِ استَحَبَّ العَمى عَلَى الهُدى. ۳
التوحيدـ به نقل از محمّد بن ابى عمير ـ: از امام كاظم عليه السلام درباره معناى اين سخن پيامبر خدا كه: «بدبخت، كسى است كه در رَحِم مادرش بدبخت شده است و خوش بخت، كسى است كه در رَحِم مادرش خوش بخت شده است» پرسيدم.
فرمود: «بدبخت، كسى است كه خدا در حالى كه او در رَحِم مادرش است، مى داند كه او كارهاى بدبختان را خواهد كرد، و خوش بخت، كسى است كه خدا در حالى كه او در رَحِم مادرش است، مى داند كه او كارهاى خوش بختان را خواهد كرد».
به ايشان گفتم: پس معناى اين سخن پيامبر خدا كه: «عمل كنيد، كه هر كس براى آنچه آفريده شده موفّق است»، چيست؟
فرمود: «خداوند عز و جل جنّ و انس را آفريد تا او را بپرستند و آنان را نيافريد كه نافرمانى اش كنند، و اين [به دليل]سخن خداوند عز و جل است كه: «و جنّ و انس را نيافريدم، جز براى آن كه مرا بپرستند» . اين چنين [خداوند، راه رسيدن] هر كس را به فلسفه آفرينش خود، هموار ساخته است. پس، واى بر كسى كه گم راهى را بر هدايت، ترجيح دهد!
کلیدواژه‌ها قضا و قدرحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیتقدیر خوش بختی و بدبختی +1 مورد دیگر