حدیث دربارهصله رَحِم
تفسير العيّاشي عن الحسين بن زيد بن عليّ عن جعفر بن محمّد عن أبيه عليهماالسلام:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ المَرءَ لَيَصِلُ رَحِمَهُ وما بَقِيَ مِن عُمُرِهِ إلّا ثَلاثُ سِنينَ، فَيَمُدُّهَا اللّهُ إلى ثَلاثٍ وثَلاثينَ سَنَةً، وإنَّ المَرءَ لَيَقطَعُ رَحِمَهُ وقَد بَقِيَ مِن عُمُرِهِ ثَلاثٌ وثَلاثونَ سَنَةً، فَيَقصُرُهَا اللّهُ إلى ثَلاثِ سِنينَ أو أدنى.
قالَ الحُسَينُ: وكانَ جَعفَرٌ يَتلو هذِهِ الآيَةَ «يَمْحُواْ اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِندَهُ أُمُّ الْكِتَـبِ» ۱. ۲
تفسير العيّاشىـ به نقل از حسين بن زيد بن على ـ: امام صادق عليه السلام از پدرش نقل نمود
كه پيامبر خدا فرمود: «همانا فردى صله رحم مى كند، در حالى كه جز سه سال از عمرش باقى نمانده است. آن گاه، خداوند، آن سه سال را تا سى و سه سال افزايش مى دهد. نيز فردى قطع رَحِم مى كند، در حالى كه از عمرش سى و سه سال باقى مانده است. آن گاه خداوند، آن سى و سه سال را به سه سال يا كمتر كاهش مى دهد».
امام صادق عليه السلام پيوسته اين آيه را تلاوت مى نمود: «خدا آنچه را بخواهد، محو يا اثبات مى كند؛ و اصل كتاب، نزد اوست» .