حدیث دربارهخير مؤمن

التوحيد عن عبد اللّه بن مسعود:بَينَما نَحنُ عِندَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله إذ تَبَسَّمَ، فَقُلتُ لَهُ: ما لَكَ يا رَسولَ اللّهِ؟ قالَ: عَجِبتُ مِنَ المُؤمِنِ وجَزَعِهِ مِنَ السُّقمِ ۱، ولَو يَعلَمُ ما لَهُ فِي السُّقمِ مِنَ الثَّوابِ، لَأَحَبَّ أن لا يَزالَ سَقيما حَتّى يَلقى رَبَّهُ عز و جل. ۲

التوحيدـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: در محضر پيامبر خدا بوديم كه ناگهان تبسّم نمود. گفتم: اى پيامبر خدا! چه شد؟ فرمود: «از مؤمن و ناله او از بيمارى اش در شگفتم! [زيرا]اگر مى دانست كه در بيمارى، برايش چه ثوابى است، بى ترديد، دوست داشت پيوسته بيمار باشد تا اين كه پروردگارش را ملاقات نمايد».

۱.السُّقْمُ: المرضُ (النهاية: ج 2 ص 380 «سقم»).

۲.التوحيد: ص 400 ح 3، بحار الأنوار: ج 81 ص 206 ح 12؛ شعب الإيمان: ج 7 ص 186 ح 9937.

کلیدواژه‌ها قضا و قدر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ویژگی های قضا و قدر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در همه قضاهاى خداوند عز و جل براى مؤمن، خير است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين كه خداوند براى بنده چيزى را كه براى او ناخوشايند است، برگزيند، بهتر است از اين كه بنده براى خودش چيزى را كه مسرورش مى سازد، برگزيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شگفتا از مؤمن، كه خداوند درباره او حكمى نمى كند، جز اين كه برايش خير است، چه خشنودش نمايد و چه ناراحتش سازد! اگر گرفتارش كند، پاك كننده گناهانش مى گردد، و اگر به او بدهد و اكرامش نمايد، از او حمايت و دفاع كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از مؤمن در شگفتم كه خداوند، درباره او حكمى نمى كند، جز اين كه برايش خير است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شگفتا [از حكم خداوند] درباره كار مؤمن، كه همه كارهاى او خير است و اين، براى كسى جز مؤمن نيست. اگر ناز و نعمت نصيبش گردد، سپاس مى گزارد كه براى او خير است، و اگر سختى گريبانگيرش شود، شكيبايى مى ورزد، كه پس [باز هم]براى او خير است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در هر چيزى كه براى مؤمن است، خير است و اين، براى كسى جز مؤمن نيست. اگر آسايش دامنگيرش شود، سپاس مى گزارد كه براى او پاداشى است، و اگر سختى گريبانگيرش گردد، شكيب مى ورزد، كه [باز هم]براى او پاداشى است. بنا بر اين، همه حكم هاى خداوند براى مسلمانان، خير است.

المعجم الكبيرـ به نقل از صهيب ـ: يكى از دو نماز مغرب و عشا را با پيامبر خدا به جا آوردم. وقتى از نماز فارغ شد، خنديد و به ما رو كرد و فرمود: «آيا از من نمى پرسيد كه چرا خنديدم؟». گفتند: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «از قضاى خداوند براى بنده مسلمان در شگفتم! [زيرا] همه قضاهاى خداى متعال براى او، خيرند و كسى نيست كه همه قضاهاى خدا برايش خير باشد، جز بنده مسلمان».

مسند ابن حنبلـ به نقل از صهيب ـ: پيامبر خدا با يارانش نشسته بود كه ناگهان خنديد و فرمود: «آيا از من نمى پرسيد كه چرا خنديدم؟». گفتند: اى پيامبر خدا! چرا خنديدى؟ فرمود: «از كار مؤمن در شگفتم! [زيرا] همه كارهايش خير است. اگر چيز مورد علاقه اش نصيبش گردد، خدا را مى ستايد، كه اين برايش خير است، و اگر ناخوشايندى گريبانگيرش شود، شكيبايى مى ورزد، كه [باز هم]برايش خير است. و چنين نيست كه كسى همه كارهايش برايش خير باشد، جز مؤمن».