حدیث دربارهتقدير خير و شر

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ افتَرَضَ عَلَيكُم فَرائِضَ فَلا تُضَيِّعوها، وحَدَّ لَكُم حُدودا فَلا تَعتَدوها، ونَهاكُم عَن أشياءَ فَلا تَنتَهِكوها، وسَكَتَ عَن أشياءَ مِن غَيرِ نِسيانٍ فَلا تَكَلَّفوها رَحمَةً مِن رَبِّكُم فَاقبَلوها، الاُمورُ كُلُّها بِيَدِ اللّهِ مِن عِندِ اللّهِ مَصدَرُها وإلَيهِ مَرجِعُها، لَيسَ لِلعِبادِ فيها تَفويضٌ ولا مَشيئَةٌ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند، واجباتى را بر شما تكليف نموده است. آنها را ضايع نكنيد. حدودى را براى شما تعيين نموده است. پس از آنها تجاوز نكنيد. شما را از چيزهايى باز داشته است. آنها را هتك نكنيد. و بى آن كه فراموش كند، درباره چيزهايى سكوت كرده است. آنها را بر خود تحميل نكنيد، كه [چنين چيزى]رحمتى از جانب پروردگارتان است و آنها را [همين گونه]بپذيريد. همه كارها به دست خداست. آغاز آنها از پيشگاه خدا و پايان آنها به سوى اوست و براى بندگان درباره آنها، نه واگذارى صورت گرفته و نه خواستى [ديگر].

۱.المعجم الأوسط: ج 8 ص 381 ح 8938 عن أبي الدرداء.

کلیدواژه‌ها قضا و قدر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی نقش قضا و قدر در عالم +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

كنز العمّالـ به نقل از ابن عبّاس ـپيامبر خدا فرمود: «براى دو گروه از امّت من، در اسلام، سهمى نيست: مُرجِئه و قَدَريّه». گفته شد: مرجئه كيان اند؟ فرمود: «آنان كه مى گويند: ايمان، گفتار بدون رفتار است». گفته شد: قَدَريّه كيان اند؟ فرمود: «آنان كه مى گويند: شر، تقدير نشده است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه مى گويد: خداى متعال به بدى و فحشا دستور مى دهد، بر خداوند، دروغ مى بندد و كسى كه مى گويد: خير و شر، بدون مشيّتِ خداوند به وجود مى آيند، خداوند را از فرمان روايى اش بيرون برده است.

المعجم الكبيرـ به نقل از رافع بن خديج ـ: از پيامبر خدا شنيد [م] كه مى فرمود: «همان طور كه يهود و نصارا كفر ورزيدند، گروهى از امّت من هم به خدا و قرآن كفر مى ورزند، در حالى كه خودشان نمى فهمند». گفتم: اى پيامبر خدا! فدايت گردم! چگونه؟ فرمود: «به بخشى از قَدَر اعتراف دارند؛ ولى به بخشى از آن كافرند». گفتم: سپس چه مى گويند؟ فرمود: «مى گويند: خير، از جانب خدا و شر، از جانب ابليس است و كتاب خدا را هم بر اين اساس قرائت مى كنند و به قرآن، پس از ايمان و شناخت، كفر مى ورزند. امّت من، چه دشمنى و كينه و كشمكشى از آنان مى بيند! آنان، زنديقان امّت من در زمان خودشان هستند».