جابر و جبّار، در قرآن و حديث

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در احتجاج با ابو جهل ـ: آيا داستان خليل را ندانسته اى آن گاه كه به ملكوت، بالا برده شد؟ همان سخن خداوندگارم «و آن سان، ملكوت آسمان ها و زمين را به ابراهيم نشان مى دهيم و براى آن كه از اهل يقين گردد» . خداوند، آن گاه كه او را تا آسمان بالا بُرد، ديده او را چنان نيرومند ساخت كه زمين و هر كسِ آشكار و پنهان را بر روى آن ديد. پس مرد و زنى را بر كارى زشت ديد و آن دو را نفرين كرد و هلاك گشتند. پس دو نفر ديگر را ديد و براى آنان نفرين به هلاك كرد، پس هلاك شدند. پس دو نفر ديگر را ديدو آهنگ نفرين به هلاكت آنها كرد كه خداوند به او وحى فرمود: «اى ابراهيم! نفرينت را از بندگان و كنيزكان من باز دار؛ زيرا منم آمرزنده مهربان چيره بردبار. گناهان بندگانم، مرا زيانى نمى رسانَد،