حدیث دربارهراه رسيدن به بالاترين مراتب ايمان

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۲، ص ۹۳، ح ۹۲۸

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

راه رسيدن به بالاترين مراتب ايمان

عنه صلى الله عليه و آله عن جبرئيل عليه السلام:لا تَكمُلُ شَجَرَةٌ إلّا بِالثَّمَرِ، كَذلِكَ الإِيمانُ لا يَكمُلُ إلّا بِالكَفِّ عَنِ المَحارِمِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- به نقل از جبرئيل عليه السلام ـ: درخت به كمال نمى رسد، مگر آن گاه كه به بار بنشيند. ايمان نيز به كمال نمى رسد، مگر با خوددارى از حرام ها.

۱.علل الشرائع: ص 249 ح 5 عن أنس، بحار الأنوار: ج 68 ص 380 ح 30؛ الفردوس: ج 4 ص 145 ح 6447 عن أنس.

کلیدواژه‌ها ایمان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی مراتب ایمان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، مؤمن نباشد و ايمانش كامل نمى گردد، مگر آن كه سه خصلت در او باشد: فرا گرفتن دانش، شكيبايى در گرفتارى ها، و مدارا در امر معاش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد خداوند را با ايمان كامل و اسلامِ نيكو ديدار كند، بايد حجّت خدا، صاحب زمان قائم منتظر مهدى م ح م د بن الحسن را دوست بدارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دادن و ندادنش و مهر و كينش، براى خدا باشد و براى [اطاعت از]خدا ازدواج كند، ايمانش را به كمال رسانده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين دستگيره ايمان، دوست داشتن براى خدا و دشمن داشتن براى خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به مُعاذ كه از ايشان درباره برترين ايمان پرسيد ـ: برترين [درجه]ايمان، اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى، و زبانت را در ياد خدا به كار اندازى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان بنده كامل نمى گردد، مگر آن گاه كه كم داشتن را از بسيار داشتن، دوست تر بدارد و آن گاه كه ناشناخته بودن، نزد او محبوب تر از معروف بودن باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه خصلت است كه هر كس داشته باشد، خصلت هاى ايمان را كامل دارد: هر گاه خشنود مى شود، خشنودى اش او را به ناحق نكشاند؛ و هر گاه خشمگين مى شود، خشمش او را از حق برون نَبَرد؛ و هر گاه قدرت مى يابد، به آنچه از او نيست، دست دراز نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان بنده كامل نمى گردد، مگر آن گاه كه اخلاقش را نيكو گرداند و انتقام گيرى نكند. در متن عربى حديث، «شفاء الغيظ» آمده است؛ يعنى: دقّ دلى خالى كردن، زهر خود را ريختن، عصبانيت خود را بر سر كسى ريختن.