حدیث دربارهراه رسيدن به بالاترين مراتب ايمان

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۲، ص ۹۱، ح ۹۲۱

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

راه رسيدن به بالاترين مراتب ايمان

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ أفضَلَ عُرَى الإِيمانِ الحُبُّ فِي اللّهِ وَالبُغضُ فِي اللّهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين دستگيره ايمان، دوست داشتن براى خدا و دشمن داشتن براى خداست.

۱.تاريخ بغداد: ج 11 ص 354 الرقم 6205 عن البراء بن عازب.

کلیدواژه‌ها ایمان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی مراتب ایمان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، مؤمن نباشد و ايمانش كامل نمى گردد، مگر آن كه سه خصلت در او باشد: فرا گرفتن دانش، شكيبايى در گرفتارى ها، و مدارا در امر معاش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد خداوند را با ايمان كامل و اسلامِ نيكو ديدار كند، بايد حجّت خدا، صاحب زمان قائم منتظر مهدى م ح م د بن الحسن را دوست بدارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دادن و ندادنش و مهر و كينش، براى خدا باشد و براى [اطاعت از]خدا ازدواج كند، ايمانش را به كمال رسانده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به مُعاذ كه از ايشان درباره برترين ايمان پرسيد ـ: برترين [درجه]ايمان، اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى، و زبانت را در ياد خدا به كار اندازى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان بنده كامل نمى گردد، مگر آن گاه كه كم داشتن را از بسيار داشتن، دوست تر بدارد و آن گاه كه ناشناخته بودن، نزد او محبوب تر از معروف بودن باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه خصلت است كه هر كس داشته باشد، خصلت هاى ايمان را كامل دارد: هر گاه خشنود مى شود، خشنودى اش او را به ناحق نكشاند؛ و هر گاه خشمگين مى شود، خشمش او را از حق برون نَبَرد؛ و هر گاه قدرت مى يابد، به آنچه از او نيست، دست دراز نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان بنده كامل نمى گردد، مگر آن گاه كه اخلاقش را نيكو گرداند و انتقام گيرى نكند. در متن عربى حديث، «شفاء الغيظ» آمده است؛ يعنى: دقّ دلى خالى كردن، زهر خود را ريختن، عصبانيت خود را بر سر كسى ريختن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان به خدا كامل نمى گردد، مگر آن گاه كه پنج خصلت در بنده باشد: توكّل به خدا، واگذاردن [كارها] به خدا، گردن نهادن به فرمان خدا، خشنود بودن به قضاى خدا، و شكيبايى در بلا [و آزمايش] خدا. هر كس براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمن بدارد، و براى خدا بخشش كند و براى خدا [از دادن]خود دارى كند، ايمان را كامل گردانيده است.