حدیث دربارهحقيقت ايمان و نشانه هاى آن
الإمام الباقر عليه السلام:بَينا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله في بَعضِ أسفارِهِ إذ لَقِيَهُ رَكبٌ، فَقالوا: السَّلامُ عَلَيكَ يا رَسولَ اللّهِ، فَقالَ: ما أنتُم؟ فَقالوا: نَحنُ مُؤمِنونَ يا رَسولَ اللّهِ، قالَ: فَما حَقيقَةُ إيمانِكُم؟ قالوا: الرِّضا بِقَضاءِ اللّهِ وَالتَّفويضُ إلَى اللّهِ وَالتَّسليمُ لِأَمرِ اللّهِ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: عُلَماءُ حُكَماءُ كادوا أن يَكونوا مِنَ الحِكمَةِ أنبِياءَ، فَإِن كُنتُم صادِقينَ فَلا تَبنوا ما لا تَسكُنونَ، ولا تَجمَعوا ما لا تَأكُلونَ، وَاتَّقُوا اللّهَ الَّذي إلَيهِ تُرجَعونَ. ۱
امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا در يكى از سفرهايش بود كه كاروانى به ايشان برخوردند و به پيامبر صلى الله عليه و آله سلام كردند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «شما كيستيد؟».
گفتند: ما مؤمن هستيم، اى پيامبر خدا.
فرمود: «حقيقت ايمان شما چيست؟».
گفتند: خشنودى به قضاى خدا، و وا گذاردن [كارهايمان] به خدا، و گردن نهادن به فرمان خدا.
پيامبر خدا فرمود: «دانشمندانى فرزانه كه نزديك است از فرزانگى، پيامبر شوند. اگر راست مى گوييد، پس خانه اى كه در آن ساكن نمى شويد، بنا مكنيد، و آنچه را نمى خوريد، گِرد مياوريد، و از خدايى كه به سويش باز مى گرديد، پروا داريد».
۱.الكافي: ج 2 ص 53 ح 1 عن محمّد بن عذافر عن أبيه، بحار الأنوار: ج 67 ص 286 ح 8.