حقيقت ايمان و نشانه هاى آن

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى حقيقتى دارد، و هيچ بنده اى به حقيقت ايمان نمى رسد، مگر آن گاه كه معتقد باشد آنچه به او رسيده، نمى شده كه نرسد، و آنچه به او نرسيده، امكان نداشته است كه برسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز از [نشانه هاى] ايمانِ راستين است: انفاق كردن در تنگ دستى، انصاف داشتن با مردم، و آموختن علم به طالب علم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز از ايمان است: انفاق كردن در تنگ دستى، سلام كردن به همگان، و انصاف داشتن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از سه كار عار نداشته باشد، او مؤمن حقيقى است: خدمت كردن به خانواده، نشستن با تهى دستان، و غذا خوردن با خدمتكارش. اين كارها از نشانه هاى مؤمنانى است كه خداوند در كتابش آنها را چنين وصف فرموده است: «آنان، همان مؤمنان حقيقى اند» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت چيز است كه در هر كس وجود داشته باشند، آن كس حقيقتِ ايمان را كامل كرده است و درهاى بهشت به رويش باز است: كسى كه وضويش را شاداب بگيرد، نمازش را نيكو به جا آورد، زكات مالش را بپردازد، خشم خود را نگه دارد، زبانش را به بند كشد، براى گناهش آمرزش بطلبد، و با خانواده پيامبرش خالص و يك دل باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش چيز است كه هر كس داراى آنها باشد، مؤمن حقيقى است: شاداب وضو ساختن، شتافتن براى نماز در روز ابرى و بسيار بارانى، بسيار روزه داشتن در گرماى سخت، كشتن دشمنان با شمشير، شكيبايى در برابر مصيبت، و ترك مجادله اگر چه حق با او باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده، مؤمن كامل نيست، مگر آن گاه كه حتّى به شوخى دروغ نگويد، و مجادله نكند؛ اگر چه حق با او باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده به ايمان ناب نمى رسد، تا آن كه دروغ گفتن [حتّى] به شوخى را ترك گويد، و تا آن كه مجادله را، با آن كه حق با اوست، ترك گويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما مؤمن نيست، مگر آن گاه كه من نزد او محبوب تر از پدرش و فرزندش و همه مردمان باشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى مؤمن نيست، مگر آن كه مرا از خودش دوست تر بدارد، خاندانم را از خاندان خودش دوست تر بدارد، بستگان مرا از بستگان خودش دوست تر بدارد، و جان مرا از جان خودش دوست تر بدارد.

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا در يكى از سفرهايش بود كه كاروانى به ايشان برخوردند و به پيامبر صلى الله عليه و آله سلام كردند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «شما كيستيد؟». گفتند: ما مؤمن هستيم، اى پيامبر خدا. فرمود: «حقيقت ايمان شما چيست؟». گفتند: خشنودى به قضاى خدا، و وا گذاردن [كارهايمان] به خدا، و گردن نهادن به فرمان خدا. پيامبر خدا فرمود: «دانشمندانى فرزانه كه نزديك است از فرزانگى، پيامبر شوند. اگر راست مى گوييد، پس خانه اى كه در آن ساكن نمى شويد، بنا مكنيد، و آنچه را نمى خوريد، گِرد مياوريد، و از خدايى كه به سويش باز مى گرديد، پروا داريد».

امام كاظم عليه السلام:در يكى از جنگ هاى پيامبر صلى الله عليه و آله گروهى نزد ايشان آمدند. پرسيد: «شما كيستيد؟». گفتند: جمعى مؤمن، اى پيامبر خدا! فرمود: «نشانه ايمانتان چيست؟». گفتند: شكيبايى در گرفتارى، سپاس گزارى در برخوردارى، و خشنودى به قضا [ى الهى]. پيامبر خدا فرمود: «بردبارانى (/ خردمندانى) دانا كه از [شدّت] دانايى نزديك است كه پيامبر باشند. اگر راست مى گوييد، پس بنا مكنيد آنچه را كه در آن ساكن نمى شويد، و گِرد مياوريد آنچه را كه نمى خوريد، و از خدايى كه به سوى او باز مى گرديد، پروا بداريد».