حدیث دربارهحقيقت ايمان و نشانه هاى آن

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۲، ص ۲۷، ح ۸۴۳

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

حقيقت ايمان و نشانه هاى آن

عنه صلى الله عليه و آله:لا يُؤمِنُ أحَدُكُم حَتّى أكونَ أحَبَّ إلَيهِ مِن والِدِهِ ووَلَدِهِ وَالنّاسِ أجمَعينَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما مؤمن نيست، مگر آن گاه كه من نزد او محبوب تر از پدرش و فرزندش و همه مردمان باشم.

۱.صحيح البخاري: ج 1 ص 14 ح 15 عن أنس.

کلیدواژه‌ها ایمان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی شناخت ایمان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى حقيقتى دارد، و هيچ بنده اى به حقيقت ايمان نمى رسد، مگر آن گاه كه معتقد باشد آنچه به او رسيده، نمى شده كه نرسد، و آنچه به او نرسيده، امكان نداشته است كه برسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز از [نشانه هاى] ايمانِ راستين است: انفاق كردن در تنگ دستى، انصاف داشتن با مردم، و آموختن علم به طالب علم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز از ايمان است: انفاق كردن در تنگ دستى، سلام كردن به همگان، و انصاف داشتن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از سه كار عار نداشته باشد، او مؤمن حقيقى است: خدمت كردن به خانواده، نشستن با تهى دستان، و غذا خوردن با خدمتكارش. اين كارها از نشانه هاى مؤمنانى است كه خداوند در كتابش آنها را چنين وصف فرموده است: «آنان، همان مؤمنان حقيقى اند» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت چيز است كه در هر كس وجود داشته باشند، آن كس حقيقتِ ايمان را كامل كرده است و درهاى بهشت به رويش باز است: كسى كه وضويش را شاداب بگيرد، نمازش را نيكو به جا آورد، زكات مالش را بپردازد، خشم خود را نگه دارد، زبانش را به بند كشد، براى گناهش آمرزش بطلبد، و با خانواده پيامبرش خالص و يك دل باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش چيز است كه هر كس داراى آنها باشد، مؤمن حقيقى است: شاداب وضو ساختن، شتافتن براى نماز در روز ابرى و بسيار بارانى، بسيار روزه داشتن در گرماى سخت، كشتن دشمنان با شمشير، شكيبايى در برابر مصيبت، و ترك مجادله اگر چه حق با او باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده، مؤمن كامل نيست، مگر آن گاه كه حتّى به شوخى دروغ نگويد، و مجادله نكند؛ اگر چه حق با او باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده به ايمان ناب نمى رسد، تا آن كه دروغ گفتن [حتّى] به شوخى را ترك گويد، و تا آن كه مجادله را، با آن كه حق با اوست، ترك گويد.