حدیث دربارهاقرار زبانى و عمل كردن با اندام ها

عنه صلى الله عليه و آله:صِنفانِ مِن اُمَّتي لَعَنَهُمُ اللّهُ عَزَّ وجَلَّ عَلى لِسانِ سَبعينَ نَبِيّا: القَدَرِيَّةُ وَالمُرجِئَةُ، الَّذينَ يَقولونَ: الإِيمانُ إقرارٌ لَيسَ فيهِ عَمَلٌ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو گروه از امّت من هستند كه خداوند، آنان را به زبان هفتاد پيامبر، لعنت كرده است: قدريه و مرجئه؛ همانان كه مى گويند: ايمان، اقرار است و عمل در آن نيست.

۱.الفردوس: ج 2 ص 401 ح 3781 عن حذيفة.

کلیدواژه‌ها ایمان ایمان و اسلام حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، اقرار با گفتار است و عمل با اندام ها.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، عبارت است از گفتار و كردار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، گفتار است و كردار؛ دو برادرِ شريك هم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرجئه به زبان هفتاد پيامبر، لعنت شده اند؛ [يعنى] كسانى كه مى گويند: ايمان، گفتار است بدون كردار.

صحيح البخارىـ به نقل از ابو جمره نصر بن عمران ضبعى ـ: من با ابن عبّاس مى نشستم و او مرا روى تخت خود مى نشانيد. او به من گفت: نزد من بمان تا سهمى از اموالم را براى تو قرار دهم. من دو ماه نزد او ماندم. روزى گفت: چون هيئت نمايندگىِ عبد القيس نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند، فرمود: «چه قومى هستيد» يا: «چه هيئتى هستيد؟». گفتند: بنى ربيعه. فرمود: «خوش آمديد! شرمنده و پشيمان نباشيد!». گفتند: اى پيامبر خدا! با وجود اين تيره از كفّار مُضَر در بين ما و تو، فقط در ماه حرام مى توانيم نزد تو بياييم. پس دستور قاطعى به ما بده كه آن را به اطّلاع مردم خود برسانيم و با انجام دادن آن، به بهشت برويم. و از پيامبر خدا درباره [ظروف] آشاميدنى ها پرسيدند. پيامبر صلى الله عليه و آله آنان را به چهار چيز فرمان داد و از چهار چيز، نهى كرد. آنان را به ايمان داشتن به خداى يگانه فرمان داد و فرمود: «آيا مى دانيد ايمان به خداى يگانه چيست؟». گفتند: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «گواهى دادن به اين كه معبودى جز خداى يكتا نيست، و محمّد، فرستاده خداست، و گزاردن نماز، و دادن زكات، و گرفتن روزه ماه رمضان، و اين كه خمس غنايم را بپردازيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس وجود داشته باشد، نه او از من است و نه من از اويم: دشمنى با على عليه السلام، كينه توزى با اهل بيتم، و اين كه كسى بگويد: ايمان فقط گفتار است. يعنى: كردار، جزئى از ايمان نيست و ايمان، به اقرار زبانى منحصر مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، گفتار است و كردار؛ افزايش و كاهش مى يابد. هر كس جز اين را بگويد، بدعت گذار است.