حدیث دربارهرواياتى در تفسير اسم اعظم
الإمام الحسين عن الإمام عليّ عليهماالسلام:رَأَيتُ الخِضْرَ عليه السلام فِي المَنامِ قَبلَ بَدرٍ بِلَيلَةٍ، فَقُلتُ لَهُ: عَلِّمني شَيئا اُنصَر بِهِ عَلَى الأَعداءِ، فَقالَ: قُل: «يا هُوَ، يا مَن لا هُوَ إلّا هُوَ»، فَلَمّا أصبَحتُ قَصَصتُها عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَقالَ لي: يا عَلِيُّ عُلِّمتَ الاِسمَ الأَعظَمَ. فَكانَ عَلى لِساني يَومَ بَدرٍ.
وإنَّ أميرَ المُؤمِنينَ عليه السلام قَرَأَ: «قُل هُوَ اللّهُ أحَدٌ»، فَلَمّا فَرَغَ قالَ: يا هُوَ، يا مَن لا هُوَ إلّا هُوَ، اغفِر لي، وَانصُرني عَلَى القَومِ الكافِرينَ.
وكانَ عَلِيٌّ عليه السلام يَقولُ ذلِكَ يَومَ صِفّينَ وهُوَ يُطارِدُ، فَقالَ لَهُ عَمّارُ بنُ ياسِرٍ: يا أميرَ المُؤمِنينَ، ما هذِهِ الكِناياتُ؟
قالَ: اِسمُ اللّهِ الأَعظَمُ، وعِمادُ التَّوحيدِ اللّهُ ۱ لا إلهَ إلّا هُوَ. ثُمَّ قَرَأَ: «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَـهَ إِلَا هُوَ» ، وآخِرَ الحَشرِ، ثُمَّ نَزَلَ فَصَلّى أربَعَ رَكَعاتٍ قَبلَ الزَّوالِ. ۲
امام حسين عليه السلام:[پدرم] على عليه السلام فرمود: «يك شب قبل از [جنگ] بدر، خضر عليه السلام را خواب ديدم و به او گفتم: چيزى به من بياموز كه با آن بر دشمنان، نصرت داده شوم.
گفت: بگو: اى او، اى آن كه اويى جز او نيست!
چون صبح شد، آن را براى پيامبر خدا باز گفتم. فرمود: اى على! اسم اعظم به تو آموخته شده است. در روز بدر، پيوسته اين جمله بر زبانم بود».
نيز امير مؤمنان، «قل هو اللّه أحد» را خواند و چون آن را تمام كرد، فرمود: «اى او، اى آن كه اويى جز او نيست! مرا بيامرز و بر گروه كافران، پيروزم گردان».
در روز صفّين نيز، در حالى كه حمله مى كرد، اين دعا را مى خواند. عمّار بن ياسر به ايشان گفت: اى امير مؤمنان! اين اشارات چيست؟
فرمود: «اسم اعظم خدا و ستون توحيد است. خدا، كه معبودى جز او نيست». سپس آيه: «شهد اللّه أنّه لا إله إلّا هو؛ خدا، خود، گواهى مى دهد كه معبودى جز او نيست» و [آيات] آخر حشر را قرائت كرد. آن گاه پياده شد و چهار ركعت پيش از زوال خواند.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت اسما و صفات خدا +1 مورد دیگر