حدیث دربارهفطرت توحيدى
مسند ابن حنبل عن الأسود بن سريع:إِنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله بَعَثَ سَرِيَّةً يَومَ حُنَينَ ۱ فَقاتَلُوا المُشرِكينَ، فَأَفضى بِهِمُ القَتلُ إِلَى الذُّرِّيَّةِ، فَلَمّا جاؤوا قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: ما حَمَلَكُم عَلى قَتلِ الذُّرِّيَّةِ؟
قالوا: يا رَسولَ اللّهِ، إِنَّما كانوا أَولادَ المُشرِكينَ.
قال: أوَهَل خِيارُكُم إِلّا أَولادُ المُشرِكينَ؟! وَالَّذي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ ما مِن نَسَمَةٍ تولَدُ إِلّا عَلَى الفِطرَةِ حَتّى يُعرِبَ عَنها لِسانُها. ۲
مسند ابن حنبلـ به نقل از اَسود بن سريع ـ: پيامبر خدا، لشكرى را در جنگ حُنين ۳ فرستاد كه با مشركان جنگيدند؛ ولى كار به جايى رسيد كه فرزندان آنان را هم كُشتند. پس چون باز گشتند، پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد: «چه چيز، شما را به كشتن فرزندان، وا داشت؟».
گفتند: اى پيامبر خدا! آنان، فرزندانِ مشركان بودند.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا نيكان شما نيز فرزندان مشركان نبوده اند؟! سوگند به آن كه جان محمّد به دست اوست، هيچ انسانى، جز بر فطرت [توحيدى] متولّد نمى شود تا آن كه زبان بگشايد».