حدیث دربارهپرسشى كه جوابش زيانبار است
مسند أبي يعلى عن ابن عمر:سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: لا يَزالُ هذَا الحَيُّ مِن قُرَيشٍ آمِنينَ حَتّى يَرُدّوهُم عَن دينِهِم (كفّار حمنا) ۱.
قالَ: فَقامَ إلَيهِ رَجُلٌ، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أفِي الجَنَّةِ أنَا أم فِي النّارِ؟
قالَ: فِي الجَنَّةِ.
ثُمَّ قامَ إلَيهِ آخَرُ فَقالَ: أفِي الجَنَّةِ أنَا أم فِي النّارِ؟ قالَ: فِي النّارِ.
ثُمَّ قالَ: اُسكُتوا عَنّي ما سَكَتُّ عَنكُم، فَلَولا أن لا تَدافَنوا لَأَخبَرتُكُم بِمَلَئِكُم مِن أهلِ النّارِ حَتّى تَعرِفوهُم عِندَ المَوتِ، ولَو اُمِرتُ أن أفعَلَ لَفَعَلتُ. ۲
مسند أبى يعلىـ به نقل از ابن عمر ـ: شنيدم كه پيامبر خدا فرمود: «همواره، اين عشيره قريش در امان خواهند بود تا خويشاوندان كافر را [از سر حسد] از دينشان باز گردانند».
مردى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! آيا من بهشتى ام، يا جهنّمى؟
فرمود: «تو، در بهشتى».
سپس ديگرى برخاست و گفت: آيا من بهشتى ام، يا جهنّمى؟
فرمود: «تو، در جهنّمى».
سپس فرمود: «در آنچه من ساكت ماندم، شما هم ساكت باشيد، و اگر نبود كه همديگر را دفن نمى كرديد، جهنّميانِ شما را معرّفى مى كردم تا آنان را هنگام مرگ بشناسيد. اگر به اين كار فرمان مى يافتم، بى گمان، انجامش مى دادم».
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب پرسش +2 مورد دیگر