تنبلى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! از دو خصلت بپرهيز: بى تابى و تنبلى؛ زيرا اگر بى تاب و كم حوصله باشى، بر حق شكيبايى نكنى و اگر سست و تنبل باشى، حقّى را نپردازى.

امام على عليه السلام:آن گاه كه اشيا با يكديگر جفت شدند، تنبلى و ناتوانى با هم ازدواج كردند و از آنها فقر متولّد شد.

امام على عليه السلام:از منفورترين مردان نزد خداى متعال، بنده اى است كه خداوند او را به خودش واگذاشته است، به نحوى كه از راه راست منحرف شده، بى رهنما راه مى سپُرَد. اگر به كِشته دنيايش بخوانند، كار مى كند و اگر به كِشته آخرت (عمل صالح و پاداش اخروى) فرايش خوانند، تنبلى نشان مى دهد.

امام على عليه السلام:مؤمن به آنچه ماندنى است، تمايل دارد و از آنچه رفتنى است، رويگردان. از تنبلى به دور است و پيوسته سرزنده و با نشاط است.

امام باقر عليه السلام:من نفرت دارم از كسى كه در كار دنيايش تنبل باشد. هر كه در كار دنيايش تنبل باشد، در كار آخرتش تنبل تر است.