حدیث دربارهايثار
الكافي عن علي بن سويد السائي عن أبي الحسن عليه السلام:قلت له:
أوصِني فقال: آمُرُكَ بِتَقوَى اللّهِ، ثُمَّ سَكَتَ. فشَكَوتُ إلَيهِ قِلَّةَ ذاتِ يَدي، وَقُلتُ: وَاللّهِ، لَقَد عَرَيتُ حتّى بَلغَ مِن عُريَتي أنّ أبا فُلانٍ نَزَعَ ثَوبَينِ كانا عَلَيهِ وَكَسانِيهِما! فَقالَ: صُمْ وتَصَدَّق، قلتُ: أتَصَدَّقُ مِمّا وَصَلَني بهِ إخواني وَإن كانَ قَليلاً؟ قالَ: تَصَدَّق بِما رَزَقَكَ اللّهُ وَلَو آثَرتَ على نَفسِكَ. ۱
الكافى ـ به نقل از على بن سويد سائى، از امام كاظم عليه السلام ـ:به او (امام كاظم عليه السلام) گفتم: مرا اندرز ده فرمود: «تو را به پرواى الهى سفارش مى كنم». سپس سكوت كرد. من از تنگدستى ام به او شكوِه كردم
و گفتم: به خدا سوگند، لباس بر تن نداشتم، به طورى كه ابو فلان، دو جامه اى را كه بر تن خود داشت، درآورد و به من پوشاند! حضرت فرمود: «روزه بگير و صدقه بده».
گفتم: از همان اندكْ كمكى كه برادرانم به من مى كنند، صدقه بدهم؟ فرمود: «آنچه را كه خداوند به تو روزى كرده است، صدقه بده، هر چند خودت بدان محتاج باشى».
۱.الكافي: 4 / 18 / 2.