حدیث دربارهياد مرگ
الاختصاص عن الأوزاعيّـ فيما قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ ـ: يا بُنَيَّ، كَيفَ يَنامُ ابنُ آدَمَ وَالمَوتُ يَطلُبُهُ، وكَيفَ يَغفُلُ ولا يُغفَلُ عَنهُ.
يا بُنَيَّ؛ إنَّهُ قَد ماتَ أصفِياءُ اللّهِ عَزَّ وجَلَّ وأحِبّاؤُهُ وأنبِياؤُهُ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيهِم فَمَن ذا بَعدَهُم يُخَلَّدُ فَيُترَكُ. ۱
الاختصاصـ به نقل از اَوزاعى، درباره آنچه لقمان عليه السلام به پسرش گفت ـ: اى پسرم! چگونه آدميزاد به خواب مى رود، در حالى كه مرگ او را مى جويد؟! و چگونه او غفلت مى كند، در حالى كه فراموش نمى شود؟!
اى پسرم! هر آينه، برگزيدگان خداوند عز و جل، و دوستان و پيامبرانش ـ كه درود خدا بر آنان باد! ـ همگى مردند. كيست كه پس از آنها جاويد بماند و رها شود؟!
۱.الاختصاص: ص 338، بحار الأنوار: ج 13 ص 429 ح 23.