حدیث دربارهتأثير مصيبت و بيمارى در پاك شدن گناهان

حکمت‌نامه امام حسین ((ع)) ج ۲، ص ۲۴۱، ح ۶۹۶

الأمالي بإسناده عن الحسين بن عليّ عن أمير المؤمنين عليهماالسلام:المَرَضُ لا أجرَ فيهِ، ولكِنَّهُ لا يَدَعُ عَلَى العَبدِ ذَنبا إلاّ حَطَّهُ، وإنَّمَا الأَجرُ فِي القَولِ بِاللِّسانِ وَالعَمَلِ بِالجَوارِحِ، وإنَّ اللّهَ بِكَرَمِهِ وفَضلِهِ يُدخِلُ العَبدَ بِصِدقِ النِّيَّةِ وَالسَّريرَةِ الصّالِحَةِ الجَنَّةَ. ۱

الأمالى، طوسىـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: بيمارى، پاداشى ندارد؛ امّا هيچ گناهى از بنده را وا نمى گذارد، جز آن كه آن را مى زدايد. البتّه پاداش، فقط در گفتن با زبان و عمل با اعضاست و خداوند، با كَرَم و فضل خويش، بنده را به دليل درستىِ نيّت و باطن شايسته اش به بهشت درمى آورد.

۱.الأمالي للطوسي: ص 602 ح 1245 عن عبد العظيم بن عبد اللّه الحسني عن محمّد بن عليّ عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 5 ص 317 ح 15.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون تاثیر مصیبت و بیماری در پاک شدن گناهان

احادیث دیگر این موضوع

الخصالـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: على بن ابى طالب عليه السلام در مسجد جامعِ كوفه بود كه مردى شامى به سوى ايشان آمد و سؤال هايى پرسيد و از جمله گفت: به من بگو كه خواب، چند گونه است؟ امام عليه السلام فرمود: «خواب، چهار گونه است: پيامبران، به پشت مى خوابند و چشم هايشان نمى خوابد و منتظر وحى خداوند عز و جل است و مؤمن، بر پهلوى راست و رو به قبله مى خوابد و پادشاهان و شاه زادگان، بر پهلوى چپ مى خوابند تا آنچه خورده اند، هضم شود و ابليس و برادرانش و هر ديوانه و بيمارى، به رو مى خوابد».

طبّ الأئمّة عليهم السلامـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام از سلمان فارسى عيادت كرد و به او فرمود: «اى ابو عبد اللّه! با بيمارى ات، چه كردى؟». سلمان گفت: اى امير مؤمنان! خدا را فراوان مى ستايم و فراوانىِ بيمارى را به تو شِكوه مى برم. امام عليه السلام فرمود: «اى ابو عبد اللّه! ناراحتى مكن. هيچ يك از پيروان ما نيست كه دردى به او برسد، جز به سبب گناهى كه پيش تر از او سر زده است و اين هم، مايه پاك شدن اوست». سلمان گفت: اگر اين گونه است كه مى گويى ـ كه چنين است ـ، پس ما پاداشى از اين بيمارى ها جز همان پاك شدن نداريم! على عليه السلام فرمود: «اى سلمان! شما با صبر بر آن، و نيز با گريه و زارى و دعا به پيشگاه خداى والا نام، پاداش مى بريد. با اين دو (صبر و تضرّع) برايتان پاداش نوشته مى شود و درجات شما بالا برده مى شود؛ امّا خودِ درد، فقط موجب طهارت و پاكى [از گناه] است». سلمان، ميان دو چشم على عليه السلام را بوسيد و گريست و گفت: اى امير مؤمنان! اگر تو نبودى، چه كسى اين چيزها را برايمان مشخّص مى كرد؟