حدیث دربارهتأثير مصيبت و بيمارى در پاك شدن گناهان

الخصال بإسناده عن الحسين بن عليّ عليه السلام:كانَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام بِالكوفَةِ فِي الجامِعِ، إذ قامَ إلَيهِ رَجُلٌ مِن أهلِ الشّامِ فَسَأَلَهُ عَن مَسائِلَ، فَكانَ فيما سَأَلَهُ أن قالَ لَهُ: أخبِرني عَنِ النَّومِ عَلى كَم وَجهٍ هُوَ؟ فَقالَ: النَّومُ عَلى أربَعَةِ أوجُهٍ: الأَنبِياءُ عليهم السلام تَنامُ عَلى أقفِيَتِهِم مُستَلقينَ، وأعيُنُهُم لا تَنامُ مُتَوَقِّعَةً لِوَحيِ اللّهِ عز و جل، وَالمُؤمِنُ يَنامُ عَلى يَمينِهِ مُستَقبِلَ القِبلَةِ، وَالمُلوكُ وأبناؤُها تَنامُ عَلى شَمائِلِها لِيَستَمرِئوا ما يَأكُلونَ، وإبليسُ وإخوانُهُ وكُلُّ مَجنونٍ وذو عاهَةٍ يَنامُ عَلى وَجهِهِ مُنبَطِحا ۱. ۲

الخصالـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: على بن ابى طالب عليه السلام در مسجد جامعِ كوفه بود كه مردى شامى به سوى ايشان آمد و سؤال هايى پرسيد و از جمله گفت: به من بگو كه خواب، چند گونه است؟ امام عليه السلام فرمود: «خواب، چهار گونه است: پيامبران، به پشت مى خوابند و چشم هايشان نمى خوابد و منتظر وحى خداوند عز و جل است و مؤمن، بر پهلوى راست و رو به قبله مى خوابد و پادشاهان و شاه زادگان، بر پهلوى چپ مى خوابند تا آنچه خورده اند، هضم شود و ابليس و برادرانش و هر ديوانه و بيمارى، به رو مى خوابد».

۱.بَطَحَهُ: ألقاه على وجهه فانبطح (مجمع البحرين: ج 1 ص 160 «بطح»).

۲.الخصال: ص 262 ح 140، علل الشرائع: ص 597 ح 44 كلاهما عن عبد اللّه بن أحمد بن عامر الطائي عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 1 ص 246 ح 1 عن أحمد بن عامر الطائي عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 10 ص 81 ح 1.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون تاثیر مصیبت و بیماری در پاک شدن گناهان

احادیث دیگر این موضوع

طبّ الأئمّة عليهم السلامـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام از سلمان فارسى عيادت كرد و به او فرمود: «اى ابو عبد اللّه! با بيمارى ات، چه كردى؟». سلمان گفت: اى امير مؤمنان! خدا را فراوان مى ستايم و فراوانىِ بيمارى را به تو شِكوه مى برم. امام عليه السلام فرمود: «اى ابو عبد اللّه! ناراحتى مكن. هيچ يك از پيروان ما نيست كه دردى به او برسد، جز به سبب گناهى كه پيش تر از او سر زده است و اين هم، مايه پاك شدن اوست». سلمان گفت: اگر اين گونه است كه مى گويى ـ كه چنين است ـ، پس ما پاداشى از اين بيمارى ها جز همان پاك شدن نداريم! على عليه السلام فرمود: «اى سلمان! شما با صبر بر آن، و نيز با گريه و زارى و دعا به پيشگاه خداى والا نام، پاداش مى بريد. با اين دو (صبر و تضرّع) برايتان پاداش نوشته مى شود و درجات شما بالا برده مى شود؛ امّا خودِ درد، فقط موجب طهارت و پاكى [از گناه] است». سلمان، ميان دو چشم على عليه السلام را بوسيد و گريست و گفت: اى امير مؤمنان! اگر تو نبودى، چه كسى اين چيزها را برايمان مشخّص مى كرد؟

الأمالى، طوسىـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: بيمارى، پاداشى ندارد؛ امّا هيچ گناهى از بنده را وا نمى گذارد، جز آن كه آن را مى زدايد. البتّه پاداش، فقط در گفتن با زبان و عمل با اعضاست و خداوند، با كَرَم و فضل خويش، بنده را به دليل درستىِ نيّت و باطن شايسته اش به بهشت درمى آورد.