حدیث دربارهتكبّر

حکمت‌نامه امام حسین ((ع)) ج ۲، ص ۱۵۹، ح ۶۱۵

نثر الدرّ عن الإمام الحسين عليه السلام:الاِستِكبارُ صَلَفٌ ۱. ۲

نثر الدرّـ از امام حسين عليه السلام ـ: استكبار، خود بزرگ بينى است.

۱.الصَّلَفُ: الاِدِّعاءُ فوق القدْرِ تكبّرا (تاج العروس: ج 12 ص 329 «صلف»).

۲.نثر الدرّ: ج1 ص334، نزهة الناظر: ص81 ح5، كشف الغمّة: ج2 ص242، بحار الأنوار: ج78 ص122ح5.

کلیدواژه‌ها تکبر دوستی مردم موانع دوستی

احادیث دیگر این موضوع

۱

المعجم الكبيرـ به نقل از فاطمه دختر امام حسين، از امام حسين عليه السلام ـ: عبد اللّه بن عمرو، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا اگر لباس گران قيمت و زيبا بپوشم، كِبر است؟ فرمود: «نه». گفت: آيا اگر شتر رَهوار سوار شوم، كِبر است؟ فرمود: «نه». گفت: آيا اگر غذايى درست كنم و گروهى را دعوت كنم تا نزدم بخورند و در پىِ من بيايند، كِبر است؟ فرمود: «نه». گفت: پس كِبر چيست؟ فرمود: «اين كه حق ناشناسى كنى و مردم را حقير بشمارى».