حدیث دربارهدرخواست خير از خداوند

حکمت‌نامه امام حسین ((ع)) ج ۲، ص ۱۳۷، ح ۵۸۸

الفتوح:فَبَينَمَا الحُسَينُ عليه السلام كَذلِكَ بَينَ المَدينَةِ ومَكَّةَ، إذَا استَقبَلَهُ عَبدُ اللّهِ بنُ مُطيعٍ العَدَوِيُّ، فَقالَ: أينَ تُريدُ أبا عَبدِ اللّهِ، جَعَلَنِي اللّهُ فِداكَ؟ قالَ: أمّا في وَقتي هذا اُريدُ مَكَّةَ، فَإِذا صِرتُ إلَيهَا استَخَرتُ اللّهَ تَعالى في أمري بَعدَ ذلِكَ. ۱

الفتوح:هنگامى كه امام حسين عليه السلام در راه مدينه و مكّه بود، عبد اللّه بن مطيع عَدَوى به استقبالش آمد و گفت: اى ابا عبد اللّه! فدايت شوم! كجا مى روى؟ فرمود: «اكنون، قصد مكّه دارم؛ امّا چون به آن جا رسيدم، خير و صلاح كارم پس از آن را از خداى متعال مى طلبم».

۱.الفتوح: ج 5 ص 22، مقتل الحسين للخوارزمي: ج 1 ص 189، أنساب الأشراف: ج 3 ص 368 نحوه؛ تسلية المجالس: ج 2 ص 163.

کلیدواژه‌ها مقدمه گزیده معرفی کتاب حاضر حکمت ها حکمت های اخلاقی و عملی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

تاريخ الطبرىـ به نقل از عقبة بن سمعان ـ: بيرون آمديم و در شاه راه اصلى حركت كرديم. عبد اللّه بن مطيع به پيشواز ما آمد و به امام حسين عليه السلام گفت: فدايت شوم! كجا مى خواهى بروى؟ فرمود: «اكنون، قصد مكّه دارم؛ امّا پس از آن، خيرم را از خدا مى خواهم». عبد اللّه گفت: خدا برايت خير بخواهد و ما را فدايت كند!

الفتوح:امام حسين عليه السلام شبى از خانه اش بيرون آمد و به نزد قبر جدّش رفت. وليد بن عتبه، كسى را به خانه امام حسين عليه السلام فرستاده بود تا ببيند آيا از مدينه خارج شده است يا نه؟ او را در خانه اش نيافت. [وليد] گفت: ستايش، خداى را كه مورد مطالبه خونِ او قرار نگرفتم. وليد، پنداشته بود كه امام عليه السلام از مدينه بيرون رفته است؛ امّا امام حسين عليه السلام صبح به خانه اش بازگشت. شب دوم، دوباره به سوى قبر رفت و دو ركعت نماز خواند و چون نمازش را به پايان برد، چنين گفت: «خدايا! اين، قبر پيامبرت محمّد صلى الله عليه و آله است و من پسر دختر محمّدم و مى دانى كه چه برايم پيش آمده است. خدايا! من، نيكى را دوست دارم و زشتى را ناپسند مى دارم. اى بشكوه بزرگ! من از تو، به حقّ اين قبر و آن كه در آن مدفون است، مى خواهم كه در اين كار، آن چيزى را برايم برگزينى كه خشنودى تو در آن است».