حدیث دربارهجلب رضايت مردم با نارضايى آفريدگار

حکمت‌نامه امام حسین ((ع)) ج ۲، ص ۱۳۱، ح ۵۷۹

الفتوحـ بَعدَ ذِكرِ كِتابِ عُبَيدِ اللّهِ بنِ زِيادٍ إلَى الحُسَينِ عليه السلام يَطلُبُ مِنهُ أن يَرجِعَ إلى حُكمِهِ وحُكمِ يَزيدَ ـ: فَلَمّا وَرَدَ الكِتابُ قَرَأَهُ الحُسَينُ عليه السلام ثُمَّ رَمى بِهِ، ثُمَّ قالَ: لا أفلَحَ قَومٌ آثَروا مَرضاةَ أنفُسِهِم عَلى مَرضاةِ الخالِقِ. ۱

الفتوحـ پس از بيان نامه عبيد اللّه بن زياد به امام حسين عليه السلام كه از ايشان خواسته بود به حكم او و يزيد، گردن نهد ـ: چون نامه آمد، امام حسين عليه السلام آن را خواند و به كنار افكند و سپس فرمود: «قومى كه رضايت خود را بر رضايت آفريدگار، مقدّم بدارند، رستگار نمى شوند».

۱.الفتوح: ج 5 ص 85، مقتل الحسين للخوارزمي: ج 1 ص 239؛ بحار الأنوار: ج 44 ص 383.

کلیدواژه‌ها مقدمه گزیده معرفی کتاب حاضر حکمت ها حکمت های اخلاقی و عملی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الأمالى، صدوقـ به نقل از يحيى بن ابى القاسم، از امام صادق، از امام باقر، از امام زين العابدين عليهم السلام ـ: مردى به امام حسين عليه السلام نوشت: سَرور من! مرا از خير دنيا و آخرت، آگاه كن. امام عليه السلام به او نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. امّا بعد، هر كس رضايت خدا را بجويد، هر چند مردم را خوش نيايد، خداوند، امور مردم را [كه از ناحيه آنان، او را تهديد مى كنند] كفايت مى كند و هر كس رضايت مردم را با ناراضى كردن خدا بطلبد، خدا او را به مردم وا مى گذارد. والسلام!».