عبيد اللّه بن حُرّ جُعفى

الأمالى، صدوقـ به نقل از عبد اللّه بن منصور، از امام صادق، از امام باقر، از امام زين العابدين عليهم السلام ـ: امام حسين عليه السلام حركت كرد تا در قُطقُطانه ۴ فرود آمد. خيمه برافراشته اى را ديد و پرسيد: «اين خيمه از آنِ كيست؟». گفته شد: از آنِ عبيد اللّه بن حُرّ جُعفى است. امام حسين عليه السلام به سوى او فرستاد و فرمود: «اى مرد! تو گنهكار و خطاكارى. اگر الآن توبه نكنى و مرا يارى ندهى تا جدّم در پيشگاه خداى ـ تبارك و تعالى ـ شفيع تو باشد، خدا تو را به سبب اعمالت مجازات مى كند». گفت: اى فرزند پيامبر خدا! به خدا سوگند، اگر به يارى ات برخيزم، نخستين كشته در برابرت خواهم بود؛ امّا اين، اسب من است. آن را براى خود برگير كه به خدا سوگند، تاكنون بر آن، سوار نشده و در طلب چيزى نرفته ام، مگر آن

الإرشاد:امام حسين عليه السلام رفت تا به منزلگاه بنى مقاتل رسيد و در آن، فرود آمد. خيمه اى برپا ديد. پرسيد: «از آنِ كيست؟». گفته شد: از آنِ عبيد اللّه بن حُرّ جُعفى است. فرمود: «او را برايم فرا بخوانيد». فرستاده امام عليه السلام نزد عبيد اللّه بن حُر آمد و گفت: اين، حسين بن على است كه تو را فرا مى خواند. عبيد اللّه، كلمه استرجاع (إنّا للّه و إنّا إليه راجعون) را بر زبان راند و گفت: به خدا سوگند، از كوفه بيرون نيامدم، جز از سرِ ناخوش داشتن اين كه حسين به آن جا بيايد و من، آن جا باشم. به خدا سوگند، نه مى خواهم او را ببينم و نه مى خواهم او مرا ببيند. فرستاده، نزد امام حسين عليه السلام آمد و خبر داد. حسين عليه السلام برخاست و آمد تا بر او در آمد. سلام داد و نشست و او را به خارج شدن با

الفتوح:امام حسين عليه السلام رفت تا در منزلگاه بنى مقاتل، فرود آمد. خيمه اى برپا، نيزه اى برافراشته، شمشيرى آويخته و اسبى ايستاده بر آخور ديد. پرسيد: «اين خيمه از آنِ كيست؟». گفته شد: از آنِ مردى به نام عبيد اللّه بن حُرّ جُعفى است. امام حسين عليه السلام يكى از يارانش به نام حَجّاج بن مَسروق جُعفى را روانه كرد و او به خيمه وى رفت و سلام داد و پاسخ گرفت. عبيد اللّه پرسيد: در پشتِ سرت چه خبر است؟ حجّاج گفت: اى پسر حُر! به خدا سوگند، پشت سر من [نيكى است.] ۶ خداوند، كرامتى را به تو هديه كرده است، اگر بپذيرى. گفت: آن چيست؟ گفت: اين، حسين بن على است كه تو را به يارى خويشتن فرا مى خواند. پس اگر در پيشِ روى او بجنگى، پاداش دارى و اگر بميرى، شهيد گشته اى. عبيد اللّه به او گفت: به خدا