دعاى امام در سجده

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى:در روايت هاى مُرسَل ۴ آمده است كه شُرَيح مى گويد: به مسجد پيامبر خدا درآمدم كه ديدم امام حسين عليه السلام به سجده افتاده و گونه اش را بر خاك مى مالد و مى گويد: «سرور و مولاى من! آيا اندام مرا براى گُرزهاى آهنين آفريدى يا معده و روده ام را براى نوشيدن آب داغِ دوزخ، خلق كردى؟ ۵ خداى من! اگر مرا به سبب گناهان، بازخواست كنى، تو را به كَرَمت بازخواست مى كنم و اگر مرا با خطاكاران محبوس كنى، آنان را از محبّتم به تو باخبر مى سازم. سرور من! فرمان بُردارى از تو براى تو سودى ندارد و سرپيچى من، به تو زيانى نمى رساند. پس آنچه به تو سودى نمى دهد، به من بده و آنچه به تو زيانى نمى رساند، بر من ببخش، كه تو مهربان ترينِ مهربانانى».