حدیث دربارهدعاى امام ، هنگام شهادت قاسم بن الحسن
مقتل الحسين عليه السلامـ في ذِكرِ مَصرَعِ القاسِمِ بنِ الحَسَنِ ـ: فَإِذا بِالحُسَينِ عليه السلام قائِمٌ عَلى رَأسِ الغُلامِ. ثُمَّ احتَمَلَهُ. فَجاءَ بِهِ حَتّى ألقاهُ مَعَ القَتلى مِن أهلِ بَيتِهِ، ثُمَّ رَفَعَ طَرفَهُ إلَى السَّماءِ وقالَ:
اللّهُمَّ أحصِهِم عَدَدا ۱، ولا تُغادِر مِنهُم أحَدا، ولا تَغفِر لَهُم أبَدا، صَبرا يا بَني عُمومَتي، صَبرا يا أهلَ بَيتي، لا رَأَيتُم هَوانا بَعدَ هذَا اليَومِ أبَدا. ۲
مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمىـ در بيان بر خاك افتادن قاسم بن الحسن ـ: امام حسين عليه السلام بر سرِ جوان ايستاد. سپس او را بر دوش كشيد. و او را آورد تا در كنار كشتگانِ از خاندانش نهاد. سپس نگاهش را به سوى آسمان كرد و گفت: «خداوندا! آنان را يك يك، بشمار و هيچ يك را وا مگذار و هيچ گاه، آنان را نيامرز. پسرعموهاى من! شكيبا باشيد. خاندان من! شكيبا باشيد. پس از امروز، ديگر هيچ گاه خوارى نخواهيد ديد».
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیذکر و دعادعاهای امام در روز عاشورا +1 مورد دیگر