حدیث دربارهدعاى هنگام سوار شدن
كتاب الدعاء عن أبي مجلز:عَن حُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام أَنَّهُ رَأى رَجُلاً رَكِبَ دابَّةً فَقالَ: «سُبْحَـنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ» ۱ .
فَقالَ لَهُ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام: وبِهذا اُمِرتَ؟
قالَ: فَكَيفَ أقولُ؟
قالَ: تَقولُ: «الحَمدُ للّهِِ الَّذي هَداني لِلإِسلامِ، ومَنَّ عَلَيَّ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، وجَعَلَني في خَيرِ اُمَّةٍ اُخرِجَت لِلنّاسِ»، فَهذِهِ النِّعمَةُ.
فَقالَ: تَبدَأُ بِهذا لِقَولِهِ عز و جل: «ثُمَّ تَذْكُرُواْ نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُواْ سُبْحَـنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ» . ۲
كتاب الدعاءـ به نقل از ابو مجلز ـ: امام حسين عليه السلام ديد كه مردى بر چارپايى سوار شد و گفت: «منزّه است خدايى كه اين را براى ما رام كرد؛ وگرنه، ما را ياراى آن نبود».
پس به او فرمود: «آيا به اين، فرمان يافته اى؟».
مرد گفت: پس چه بگويم؟
فرمود: «بگو: ستايش، خدايى راست كه مرا به اسلام، ره نمود و با [فرستادن] محمّد صلى الله عليه و آله بر من، منّت نهاد و مرا در ميان بهترين امّتى كه براى مردم، بيرون كشيده شده است، قرار داد. اين، نعمت است».
سپس ادامه داد: «ابتدا اين را [كه گفتم] مى گويى، چون خداى عز و جل مى فرمايد: «سپس، چون بر آن قرار گرفتيد، نعمتِ پروردگارتان را ياد مى كنيد و [در پىِ آن]مى گوييد: منزّه است خدايى كه اين را براى ما رام كرد؛ وگرنه، ما را ياراىِ آن نبود» ».