حدیث دربارهدعاى امام در دور كردن دشمنان
مهج الدعوات عن الإمام الحسين عليه السلامـ في دُعائِهِ ـ: يا مَن شَأنُهُ الكِفايَةُ، وسُرادِقُهُ ۱ الرِّعايَةُ، يا مَن هُوَ الغايَةُ وَالنِّهايَةُ، يا صارِفَ السّوءِ وَالسَّوايَةِ وَالضُرِّ، اصرِف عَنّي أذِيَّةَ العالَمينَ مِنَ الجِنِّ وَالإِنسِ أجمَعينَ، بِالأَشباحِ النّورانِيَّةِ، وبِالأَسماءِ السُّريانِيَّةِ، وبِالأَقلامِ اليونانِيَّةِ، وبِالكَلِماتِ العِبرانِيَّةِ، وبما نَزَلَ فِي الأَلواحِ مِن يَقينِ الإِيضاحِ.
اِجعَلنِي اللّهُمَّ في حِرزِكَ وفي حِزبِكَ، وفي عِياذِكَ وفي سِترِكَ وفي كَنَفِكَ، مِن كُلِّ شَيطانٍ مارِدٍ، وَعدُوٍّ راصِدٍ، ولَئيمٍ مُعانِدٍ، وضِدٍّ كَنودٍ ۲، ومِن كُلِّ حاسِدٍ، بِبِسمِ اللّهِ استَشفَيتُ، وبِسمِ اللّهِ استَكفَيتُ، وعَلَى اللّهِ تَوَكَّلتُ، وبِهِ استَعَنتُ، وإلَيهِ استَعدَيتُ عَلى كُلِّ ظالِمٍ ظَلَمَ، وغاشِمٍ غَشَمَ، وطارِقٍ طَرَقَ، وزاجِرٍ زَجَرَ، فَاللّهُ خَيرٌ حافِظا وهُوَ أرحَمُ الرّاحِمينَ. ۳
مهج الدعواتـ از امام حسين عليه السلام (در دعايش) ـ: اى كه كارش كفايت كردن است و سراپرده اش رعايت، اى كه غايت و انتهايى، اى برگرداننده بدى و زشتى و گرفتارى! آزار همه جهانيان از جِنّ و اِنس را از من بگردان، به حقّ جان هاى نورانى و نام هاى سُريانى و قلم هاى يونانى و كلمه هاى عِبرانى و آنچه از يقين هاى روشنگر كه در لوح ها فرود آمده است.
خدايا! مرا در حفظ و حزب خودت قرار ده، و نيز در پناه و پرده و سايه حمايتت از هر شيطان رانده شده و دشمن كمين كرده و مُعاند پَست و مخالف ناسپاس و از هر حسود.
به «بسم اللّه»، شفا خواستم و به نام خدا، كفايت جُستم و بر خدا توكّل كردم و به او يارى خواستم و او را فريادرسِ خود در برابر هر ظالمى كه ظلم كند و هر ستمكارى كه ستم كند و هر بدرفتارى كه بدرفتارى نمايد و هر كوبنده اى كه بكوبد و هر كسى كه به فرياد، باز مى دارد، كه خدا، بهترين نگهبان و مهربان ترينِ مهربانان است.