حدیث دربارهدعاى امام در طلب باران

عيون الأخبار عن إسرائيل عن الحسين عليه السلامـ أنَّهُ كانَ إذَا استَسقى قالَ ـ: اللّهُمَّ اسقِنا سَقيا واسِعَةً وادِعَةً، عامَّةً نافِعَةً غَيرَ ضارَّةٍ، تَعُمُّ بِها حاضِرَنا وبادِيَنا، وتَزيدُ بِها في رِزقِنا وشُكرِنا، اللّهُمَّ اجعَلهُ رِزقَ إيمانٍ وعَطاءَ إيمانٍ، إنَّ عَطاءَكَ لَم يَكُن مَحظورا، اللّهُمَّ أنزِل عَلَينا في أرضِنا سَكَنَها، وأنبِت فيها زينَتَها ومَرعاها. ۱

عيون الأخبارـ به نقل از اسرائيل، از امام حسين عليه السلام (هنگامى كه باران مى طلبيد) ـ: خدايا! بارانى بر ما فرو فرست؛ بارانى گسترده و رها، فراگير، سودرسان و بى زيان، كه شهرى و روستايى را فرا بگيرد و بر روزى و سپاس ما بيفزايد. خدايا! آن را روزىِ ايمان و بخششِ ايمان قرار ده، كه عطاى تو منعى ندارد. خدايا! رحمت سرزمينمان را بر ما فرو فرست و زينت و گياهش را برويان».

۱.عيون الأخبار لابن قتيبة: ج 2 ص 278.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی ذکر و دعا دعای امام در طلب باران

احادیث دیگر این موضوع

كتاب من لا يحضره الفقيه:گروهى از كوفيان نزد امام على عليه السلام آمدند و گفتند: اى اميرمؤمنان! براى طلب باران بر ما دعاهايى كن. على عليه السلام حسن و حسين عليهماالسلام را فرا خواند. سپس به حسين عليه السلام فرمود: «دعا كن». حسين عليه السلام گفت: «اى عطاكننده خيرها از مظانّ خود، فرو فرستنده رحمت ها از معدن هاى خود، روانه كننده بركت ها بر اهل خود! از تو ابرِ باران زاست و تويى فريادرسِ يارى خواه و ماييم خطاكار و گنهكار. تويى كه از او آمرزش مى خواهند و او بسى مى آمرزد. خدايى جز تو نيست. خدايا! بر ما بارانى بى صدا و پُرآب از آسمان روانه كن و بارانى سرشار از قطره ها بر ما فرو ريز؛ بارانى پُرآب، گسترده، لبريز، پيوسته خوش و بابركت، درشت و بزرگ، فراوان، با صداى رعد، پياپى و ناگسسته، نرم و روان، رها و فراگير؛ بارانى سيل آسا كه چكّه هايش يكديگر را برانند و قطره ها از آن سر برآورند، نه ابرى كه بدرخشد و بغرّد، امّا بارانى نريزد؛ بارانى كه بندگان ضعيفت، بدان سرزنده گردند و زمين هاى مُرده ات را زنده كنى. منّتى از توست بر ما. آمين، اى پروردگارِ جهانيان!». سخنش تمام نشده بود كه خداوند، بارانى سيل آسا فرو باريد.