حدیث دربارهدعاى امام پس از نماز طواف

ربيع الأبرار:رُؤِيَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام يَطوفُ بِالبَيتِ، ثُمَّ صارَ إلَى المَقامِ ۱ فَصَلّى، ثُمَّ وَضَعَ خَدَّهُ عَلَى المَقامِ فَجَعَلَ يَبكي ويَقولُ: «عُبَيدُكَ بِبابِكَ، سائِلُكَ بِبابِكَ، مِسكينُكَ بِبابِكَ» يُرَدِّدُ ذلِكَ مِرارا. ثُمَّ انصَرَفَ. ۲

ربيع الأبرار:ديده شد كه امام حسين عليه السلام گِرد كعبه طواف كرد. سپس به مقام ابراهيم عليه السلام ۳ رفت و نماز خواند. پس از آن، گونه اش را بر مقام نهاد و گريست و گفت: «بنده كوچكت بر درگاهت ايستاده است. گدايت بر درت ايستاده است. بينوايت بر درگاه توست». اين را بارها تكرار كرد و سپس باز گشت.

۱.المَقامُ: مقام إبراهيم عليه السلام هو الحَجَر الذي أثّر فيه قدمه، وموضعه أيضا. وفي الحديث: ما بين الركن والمقام مشحون من قبور الأنبياء (مجمع البحرين: ج 3 ص 1526 «قوم»).

۲.ربيع الأبرار: ج 2 ص 149.

۳.مقام ابراهيم، همان سنگى است كه اثر پاى ابراهيم عليه السلام بر آن نقش بسته است. در حديث آمده كه ميان آن و رُكن حجرالأسود، قبر بسيارى از پيامبران است.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی ذکر و دعا دعای امام پس از نماز طواف

احادیث دیگر این موضوع

تهذيب الأحكام:روايت شده است كه اميرمؤمنان فرمود: «هر كه دوست دارد از دنيا برود، در حالى كه از گناهانش پاك باشد، مانند زرِ ناب پاك از ناخالصى، و هيچ كس بر او حقّى و از او طلبى نداشته باشد، بايد در پىِ هر نماز، دوازده مرتبه معرّفى نامه خداى ـ تبارك و تعالى ـ (سوره توحيد) را بخواند و دستانش را بگشايد و بگويد: «خدايا! به نام نهفته اندوخته پاكِ پاكيزه خجسته ات، از تو مى خواهم و به نام بزرگ و سلطه ديرينه ات، از تو مى خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرستى. اى بخشنده عطايا، اى آزادكننده اسيران، اى رهاكننده مردمان از آتش! از تو مى خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرستى و مرا را از آتش [دوزخ]، آزاد سازى و ايمن از دنيا ببرى و به سلامت، به بهشت درآورى و آغازِ دعايم را رستگارى، ميان آن را كاميابى و پايانش را صلاح قرار دهى، كه تو از همه نهانى ها را آگاهى». سپس امير مؤمنان فرمود: «اين از چيزهاى نهانى اى است كه پيامبر خدا به من آموخت و مرا فرمان داد كه آن را به حسن و حسين عليهماالسلام نيز بياموزم».