حدیث دربارهفضيلت حاملان حديث

عيون أخبار الرضا بإسناده عن الحسين بن عليّ عن عليّ بن أبي طالب عليهماالسلام:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: مَن حَفِظَ مِن اُمَّتي أربَعينَ حَديثا يَنتَفِعونَ بِها، بَعَثَهُ اللّهُ يَومَ القِيامَةِ فَقيها عالِما. ۱

عيون أخبار الرضا عليه السلامـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كسى از امّتم كه چهل حديث سودمند براى امّت حفظ كند، خداوند، روز قيامت، او را دين شناس و دانشمند برمى انگيزد».

۱.عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 37 ح 99، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام: ص 226 ح 114 كلاهما عن أحمد بن عامر الطائي عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 2 ص 156 ح 8.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم و حکمت فضیلت حاملان حدیث

احادیث دیگر این موضوع

الخصالـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا، به امير مؤمنان على عليه السلام سفارش كرد و از جمله فرمود: «اى على! هر كس از امّتم كه چهل حديث را براى خدا و سراى آخرت حفظ كند، خداوند، روز قيامت، او را با پيامبران، صدّيقان (راستان) و شهيدان و شايستگان ـ كه بهترين همراهان اند ـ، محشور مى كند». على عليه السلام گفت: اى پيامبر خدا! به من بگو اين احاديث چه هستند؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اين كه به خداى يگانه بى انباز، ايمان بياورى و تنها او، نه كس ديگرى را بپرستى و نماز را با وضويى كامل و در وقت خود و بدون تأخير، به جا آورى كه در تأخير آن و [بيرون وقت خواندن] بدون علّت، موجب خشم خداى عز و جلاست، زكات را بپردازى و ماه رمضان را روزه بگيرى و چون مالى داشتى و مستطيع بودى، حج بگزارى. پدر و مادرت را نافرمانى نكنى، مال يتيم را به ستم نخورى، ربا نخورى و شراب و هيچ يك از نوشيدنى هاى مست كننده را ننوشى، زنا و لواط و سخن چينى نكنى و به خدا، سوگندِ دروغ مخورى، دزدى مكنى، گواهى دروغ براى هيچ كس، نزديك يا دور، ندَهى و حق را از هر كس كه آن را آورد، كوچك باشد يا بزرگ، بپذيرى و به ستمكار، تكيه مكنى، هر چند دوست صميمى و نزديك باشد، و به هوسَت عمل نكنى و به زن عفيف، تهمت نزنى و ريا نكنى كه كمترين ريا، شرك به خداى عز و جل است. افراد كوتاه و بلند را به زبان عيب، كوتاه و بلند نخوانى و هيچ يك از آفريدگان خدا را مسخره نكنى و بر بلا و مصيبت، شكيب ورزى و خداوند را براى نعمت هايى كه به تو داده، سپاس بگزارى و خود را از كيفر خدا بر گناهى كه مى كنى، ايمن مپندارى و از رحمت خدا، نااميد نشوى و از گناهانت به سوى خداى عز و جل بازگردى ـ كه بازگردنده از گناهانش، مانند كسى است كه گناهى ندارد ـ و در كنار استغفار، بر گناهانت اصرار نورزى كه همچون ريشخند كنندگان خدا و آيات الهى و پيامبرانش مى شوى. و اين را بدانى كه آنچه به تو رسيده، حتما و بدون خطا رسيده است و آنچه [به ظاهر]خطا نموده، نبايد به تو مى رسيده است و با رضايت آفريده، نارضايىِ آفريدگار را به دست نياورى و دنيا را بر آخرت، مقدّم ندارى، كه دنيا، فانى و آخرت، باقى است و بر برادرانت از آنچه در توان دارى، بخل نورزى و درونت، مانند برونت باشد، نه اين كه ظاهرت، زيبا و باطنت، زشت باشد، كه اگر چنين كنى، از منافقان خواهى بود. و اين كه دروغ نگويى و با دروغگويان، درنياميزى و چون سخن حقّى شنيدى، خشم مگيرى و خود، خانواده، فرزندان و همسايگانت را به اندازه توانت، ادب بياموزى و به علمت عمل كنى و با هيچ يك از خلق خدا، جز به حق، رفتار نكنى و در برابر نزديك و دور، نرم باشى، نه زورگو و سرسخت، و تسبيح و تهليل و دعا را فراوان بگويى و بسيار به ياد مرگ و پس از آن، از قيامت تا بهشت و دوزخ باشى، و فراوان قرآن بخوانى و به آن، عمل كنى. و نيكى به مردان و زنان مؤمن و گرامى داشت آنان را غنيمت بدانى و بنگر هر چه را براى خود نمى پسندى، با هيچ يك از مؤمنان مكنى و از كار خير، ملول مشوى و سربارِ هيچ كس مباشى و چون به كسى نعمتى بخشيدى، بر او منّت مگذارى و دنيا نزد تو، زندانى باشد كه از آن به سوى بهشت مى روى. اين، چهل حديث است كه هر كس از امّتم بر آن پايدارى ورزد و آنها را حفظ كند، به رحمت الهى وارد بهشت مى شود و پس از پيامبران و اوصيا، با فضيلت ترين و محبوب ترين مردم در نزد خداى عز و جل است و خدا، او را روز قيامت با پيامبران، صدّيقان (راستان)، شهيدان و شايستگان ـ كه بهترين همراهان اند ـ، محشور مى كند».