حدیث دربارهبرخى سخنان امام در روز عاشورا

الأمالي عن عبد اللّه بن منصور عن جعفر بن محمّد عليه السلام:حَدَّثَني أبي عَن أبيهِ قالَ:. قالَ [الحُسَينُ عليه السلام] لِأَصحابِهِ: قوموا فَاشرَبوا مِنَ الماءِ يَكُن آخِرَ زادِكُم، وتَوَضَّؤوا وَاغتَسِلوا، وَاغسِلوا ثِيابَكُم لِتَكونَ أكفانَكُم. ثُمَّ صَلّى بِهِمُ الفَجرَ، وعَبَّأَهُم تَعبِئَةَ الحَربِ. ۱

الأمالى، صدوقـ به نقل از عبد اللّه بن منصور، از امام صادق عليه السلام ـ: پدرم، از پدرش برايم نقل كرد. كه: امام حسين عليه السلام به يارانش فرمود: «برخيزيد و آب بنوشيد، كه آخرين توشه شماست، و وضو بگيريد و غسل كنيد و لباس هايتان را بشوييد، كه كفن هايتان مى شود». سپس، نماز صبح را با آنان خواند و آماده جنگشان ساخت.

۱.الأمالي للصدوق: ص 221 ح 239، بحار الأنوار: ج 44 ص 316.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی سخنان امام در کربلا برخی سخنان امام در روز عاشورا

احادیث دیگر این موضوع

تاريخ دمشقـ به نقل از بشر بن طانحه، از مردى از قبيله هَمْدان ـ: امام حسين عليه السلام صبح روز شهادتش براى ما سخنرانى كرد و پس از حمد و ثناى الهى فرمود: «بندگان خدا! از خدا پروا كنيد و از دنيا برحذر باشيد كه اگر قرار بود دنيا براى كسى بمانَد و كسى در آن بمانَد، پيامبران به ماندن، سزاوارتر و به خشنودى، اُولى و به قضاى خداوند، راضى تر بودند؛ امّا خداوند متعال، دنيا را براى آزمودن آفريد و اهلش را براى نابودن شدن؛ تازه اش كهنه شدنى و نعمتش در معرض نابودى و شادى اش رو به تيرگى است و منزلى براى رفتن است، نه خانه اى براى ماندن. «و توشه برگيريد كه بهترين توشه، پرهيزگارى است» و از خدا پروا كنيد، شايد كه رستگار شويد».

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى:امام حسين عليه السلام جلو آمد تا روبه روى مردم (لشكر دشمن) ايستاد. به صف هاى انبوهِ سيل آساى آنان و نيز به ابن سعد كه ميان بزرگان كوفه ايستاده بود، نگريست و فرمود: «ستايش، خدايى را كه دنيا را آفريد و آن را سراى نابودى و فرسايش قرار داد و براى اهلش دگرگون شونده و حال به حال قرار داد. فريب خورده، كسى است كه دنيا فريبش داد و بدبخت، كسى است كه به فتنه آن، دچار شد، اين دنيا، شما را نفريبد كه اميد هر كسى را كه به آن اعتماد كند، نااميد مى كند و طمعِ هر كسى را كه به آن دل ببندد، ناكام مى نهد».

الأمالى، شجرىـ به نقل از حسين بن زيد بن على، از پدرانش عليهم السلام ـ: امام حسين عليه السلام روز حادثه [ى عاشورا]سخن گفت و پس از حمد و ثناى الهى فرمود: «ستايش، ويژه خدايى است كه آخرت را براى پرهيزگاران قرار داد و آتش و كيفر را براى كافران. به خدا سوگند، ما در اين راه، به طلب دنيا نيامده ايم تا درباره [ى بهشت]پروردگار خود، به شك بيفتيم. شكيب ورزيد كه خدا با پرهيزگاران است و سراى آخرت، برايتان بهتر است».

معانى الأخبارـ از امام زين العابدين عليه السلام ـ: چون كار امام حسين عليه السلام سخت شد، برخى از همراهانش، به او نگريستند. امام عليه السلام و برخى از ياران ويژه اش، بر خلاف آنان كه هر گاه كار سخت شود، رنگشان دگرگون مى شود و به لرزه مى افتند و دل هايشان به تپش مى افتد، رنگشان گلگون مى شد و اندامشان آرام و جان هايشان قرار مى گرفت. برخى به برخى ديگر گفتند: بنگريد كه باكى از مرگ ندارد! امام حسين عليه السلام به آنان فرمود: «اى بزرگ زادگان! شكيبا باشيد. مرگ، جز پلى نيست كه شما را از سختى و ناخوشى به بهشت پُر گستره و نعمتِ جاويدان، عبور مى دهد. كدامتان خوش ندارد كه از زندان به قصر منتقل شود؟! و آن براى دشمنانتان، مانند انتقال از قصر به زندان و شكنجه شدن است. پدرم از پيامبر خدا برايم نقل كرد: دنيا، زندانِ مؤمن و بوستانِ كافر است و مرگ، پل مؤمنان به بهشتشان و پل كافران به دوزخشان است. نه دروغ گفتم و نه به من، دروغ گفته شده است».