حدیث دربارهامر به معروف و نهى از منكر

الأخبار الطوال:كَتَبَ [الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام]كِتابا إلى شيعَتِهِ مِن أهلِ البَصرَةِ مَعَ مَولىً لَهُ يُسَمّى سَلمانَ، نُسخَتُهُ: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ مِنَ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ إلى مالِكِ بنِ مِسمَعٍ، وَالأَحنَفِ بنِ قَيسٍ، وَالمُنذِرِ بنِ الجارودِ، ومَسعودِ بنِ عَمرٍو، وقَيسِ بنِ الهَيثَمِ، سَلامٌ عَلَيكُم، أمّا بَعدُ؛ فَإِنّي أدعوكُم إلى إحياءِ مَعالِمِ الحَقِّ، وإماتَةِ البِدَعِ، فَإِن تُجيبوا تَهتَدوا سُبُلَ الرَّشادِ، وَالسَّلامُ. ۱

الأخبار الطِّوال:امام حسين عليه السلام نامه اى به پيروانش در بصره نوشت و آن را با يكى از طرفداران خود به نام سلمان فرستاد. متن آن نامه چنين بود: «به نام خداوند بخشنده مهربان. از حسين بن على به مالك بن مَسمَع و احنف بن قيس و مُنذر بن جارود و مسعود بن عمرو و قيس بن هيثم. سلام عليكم! امّا بعد، من، شما را به زنده داشتن نشانه هاى حق و ميراندن بدعت ها فرا مى خوانم. اگر اجابت كنيد، به راه هاى هدايت، رهنمون مى شويد. والسلام!».

۱.الأخبار الطوال: ص 231.

کلیدواژه‌ها امر به معروف و نهی از منکر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی

احادیث دیگر این موضوع

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام (در وداع قبر جدّش پيامبر صلى الله عليه و آله) ـ: خدايا! اين قبر پيامبرت محمّد صلى الله عليه و آله است و من، پسر دختر محمّد صلى الله عليه و آله؛ و مى دانى كه چه به من رسيده است. خدايا! من، معروف را دوست و منكر را ناپسند مى دارم.

تسلية المجالس:امام حسين عليه السلام مُركّب و كاغذى خواست و اين وصيّت را براى برادرش محمّد نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. اين وصيّت حسين بن على بن ابى طالب به برادرش محمّد، معروف به ابن حنفيه است. حسين، گواهى مى دهد كه خدايى جز اللّه نيست و شريكى ندارد. محمّد، بنده و فرستاده اوست و حق را از نزد حق آورد و بهشت و دوزخ، حق است و بى ترديد، قيامت مى آيد. خداوند، همه كسانى را كه در قبر هستند، برمى انگيزد. من از سرِ سرمستى و طغيان و فساد و ستم نشوريده ام؛ بلكه تنها براى پى جويىِ اصلاح در امّت جدّم بيرون آمده ام و مى خواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و به سيره جدّم محمّد صلى الله عليه و آله و پدرم على بن ابى طالب عليه السلام، رفتار كنم. هر كس مرا به حق بپذيرد كه خداوند، به حقْ سزاوارتر است و هر كس اين را از من نپذيرد، صبر مى كنم تا خداوند، ميان من و اين مردم، به حق قضاوت كند و ميان من و آنان، حكم برانَد كه او بهترين حاكمان اوست. اين وصيّت من به توست، اى برادر من، و توفيق من، جز با خدا نيست. بر او توكّل كردم و به سوى او باز مى گردم».

تاريخ الطبرىـ به نقل از عقبة بن ابى عيزار ـ: امام حسين عليه السلام براى ياران خود و ياران حُر، سخن راند. و سپس فرمود: «اى مردم، پيامبر خدا فرمود: هر كس فرمان روايى ستمكار را ببيند كه حرمت هاى الهى را زير پا مى گذارد و پيمان خدا را مى شكند و با سنّت پيامبر خدا مخالفت مى كند و در ميان مردمان به گناه و تجاوز عمل مى نمايد و با كردار و گفتار بر او نياشوبد، حقّ خداست كه او را در همان جايى داخل كند كه آن فرمان روا را مى كند».