حدیث دربارهسوره حمد

عيون أخبار الرضا عليه السلامـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «خداوند عز و جلفرموده است كه سوره حمد را ميان خود و بنده ام قسمت كردم؛ نصفش براى من و نيمِ ديگر، از آنِ بنده من است و براى بنده ام، هر چه بخواهد، هست. چون بنده بگويد: «به نام خداوند بخشنده مهربان» ، خداى بزرگِ بِشْكوه مى فرمايد: بنده ام، با نام من آغاز كرد و بر من، حق دارد كه كارهايش را به پايان برسانم و در حالات مختلف، او را بركت بخشم. و چون بگويد: «ستايش، ويژه خداى جهانيان است» ، خداوند بزرگ بِشْكوه مى فرمايد: بنده ام، مرا ستود و دانست كه نعمت هاى نزد او از جانب من است و گرفتارى ها به فضل و قدرتِ من از او دور شده است. گواهتان مى گيرم كه نعمت هاى آخرت را نيز بر نعمت هاى دنيايش مى افزايم و گرفتارى هاى آخرت را از او دور مى كنم، همان گونه كه گرفتارى هاى دنيا را از او دور كردم. و چون بنده بگويد: «رحمانِ رحيم» ، خداى بزرگ بِشْكوه مى فرمايد: بنده ام، گواهى داد كه من، رحمان و مهربانم. گواهتان مى گيرم كه بهره اش از رحمتم را فراوان كنم و نصيبش از عطايم را بيش سازم. و چون بنده بگويد: «مالك روز جزا» ، خداى بزرگ بِشْكوه مى فرمايد: گواهتان مى گيرم همان گونه كه اعتراف كرد كه من، مالك روز جزايم، حسابش را روز محاسبه، آسان مى كنم و از گناهانش درمى گذرم. و چون بگويد: «تنها تو را مى پرستيم» ، خداى عز و جل مى فرمايد: بنده ام، راست گفت. فقط مرا مى پرستد. گواهتان مى گيرم كه بر پرستش او چنان پاداشش دهم كه همه مخالفانش در پرستش من به او غبطه بخورند. و چون بگويد: «و فقط از تو يارى مى خواهيم» ، خداوند عز و جل مى فرمايد: بنده ام، از من يارى خواست و به من، پناه بُرد. گواهتان مى گيرم كه او را در كارش يارى كنم و در سختى ها به فريادش برسم و دستش را در پيشامدها بگيرم. و چون بگويد: «ما را به راه راست، هدايت كن» تا آخر سوره، خداى عز و جلمى فرمايد: اين، براى بنده ام هست كه هر چه بخواهد، هست. بى ترديد، دعاى بنده ام را اجابت و آنچه آرزو داشت، به او عطا كردم و از آنچه بيم داشت، ايمنش كردم». به اميرمؤمنان گفته شد: اى اميرمؤمنان! به ما بگو: آيا «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ» ، جزو سوره حمد است يا نه؟ فرمود: «آرى. پيامبر خدا، آن را مى خواند و آيه اى از آن مى شمرد و مى فرمود: سوره حمد، سَبعُ المثانى ۳ است».