حدیث دربارهدشمنى با اهل بيت

الأمالي بإسناده عن الحسين بن عليّ عليه السلام:حَدَّثَني أبي أميرُ المُؤمِنينَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام قالَ: قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: حُرِّمَتِ الجَنَّةُ عَلى مَن ظَلَمَ أهلَ بَيتي وقاتَلَهُم، وعَلَى المُعتَرِضِ عَلَيهِم وَالسّابِّ لَهُم، «أُوْلَئِكَ لاَ خَلَـقَ لَهُمْ فِى الْأَخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» ۱ . ۲

الأمالى، طوسىـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پدرم اميرمؤمنان على بن ابى طالب گفت كه پيامبر خدا فرمود: «بهشت، بر كسى كه به خاندانم ستم كند و با آنان بجنگد، حرام است؛ و نيز بر كسى كه متعرّضِ آنان شود و به آنان، ناسزا بگويد. «اينان را بهره اى در آخرت نيست. خدا با آنان سخن نمى گويد و روز قيامت، به آنان نمى نگرد و پاكشان نمى دارد و عذابى دردناك دارند» ».

۱.آل عمران: 77.

۲.الأمالي للطوسي: ص 164 ح 272 عن داوود بن سليمان الغازي عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، كشف الغمّة: ج 2 ص 15 عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی اهل بیت دشمنی با اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

عيون أخبار الرضا عليه السلامـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: ما، در روزگار پيامبر خدا، منافقان را تنها از دشمنى شان با على و فرزندانش مى شناختيم.

سبل الهُدى و الرشادـ به نقل از ابو بكر بزقانى، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس اهل بيت را دشنام دهد، خدا و پيامبرش را دشنام داده است».

عيون أخبار الرضا عليه السلامـ به سندش، از امام حسين عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل عليه السلام از خداى متعال ـ: «هر كس با اولياى من عداوت ورزد، آشكارا با من به مبارزه برخاسته است و هر كس با اهل بيت پيامبرم بجنگد، عذابم بر او روا گشته است و هر كس غيرِ آنان را ولىّ خود گيرد، خشمم بر او روا شده است و هر كس جز آنان را گرامى بدارد، مرا آزار رسانده است و هر كس مرا آزار برساند، آتش [دوزخ] براى اوست».

الأمالى، طوسىـ به نقل از زيد بن على ـ: پدرم امام زين العابدين، در حالى كه مويش را در دست گرفته بود، فرمود: از پدرم حسين عليه السلام، در حالى كه مويش را گرفته بود، شنيدم كه فرمود: از اميرمؤمنان، على بن ابى طالب، در حالى كه مويش را گرفته بود، شنيدم كه فرمود: از پيامبر خدا، در حالى كه مويش را گرفته بود، شنيدم كه فرمود: «هر كس يك مو از مرا آزار دهد، مرا آزرده است و هر كس مرا آزار دهد، بى ترديد، خداى عز و جل را آزرده است و هر كس خداى عز و جل را آزار دهد، همه آسمانيان و همه زمينيان، او را لعنت مى كنند». سپس تلاوت كرد: « «بى گمان، كسانى كه خدا و پيامبرش را آزار مى دهند، خداوند، آنان را در دنيا و آخرت، لعنت مى كند و عذابى خواركننده برايشان آماده ساخته است» ».