حدیث دربارهويژگى هاى اهل بيت

أنساب الأشراف عن أبي الحوراء السعدي:قُلتُ لِحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام: ما تَذكُرُ مِن رَسولِ اللّهِ؟ قالَ: اُتِيَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِتَمرٍ مِن تَمرِ الصَّدَقَةِ، فَأَخَذتُ مِنهُ تَمرَةً فَجَعَلتُ ألوكُها، فَأَخَذَها بِلُعابِها حَتّى ألقاها فِي التَّمرِ، وقالَ: إنَّ آلَ مُحَمَّدٍ لا تَحِلُّ لَهُمُ الصَّدَقَةُ. ۱

أنساب الأشرافـ به نقل از ابو حوراء سعدى ـ: به امام حسين عليه السلام گفتم: از پيامبر خدا، چه به ياد دارى؟ فرمود: «خرمايى از خرماهاى زكات براى پيامبر خدا آوردند. خرمايى از آنها برداشتم و خواستم آن را بجَوَم كه آن را از دهانم گرفت و در ميان خرماها انداخت و فرمود: زكات، بر خاندان محمّد، حلال نيست».

۱.أنساب الأشراف: ج 3 ص 359، وفي دعائم الإسلام: ج 1 ص 258 عن الإمام الحسن عليه السلام نحوه.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی اهل بیت ویژگی های اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

الأمالى، صدوقـ به نقل از عبد اللّه بن منصور، از امام صادق عليه السلام ـ: پدرم [امام باقر عليه السلام]از پدرش [امام زين العابدين عليه السلام] برايم نقل كرد. كه عُتبه منظور، عتبة بن ابى سفيان، كارگزار يزيد در مدينه است. به سوى امام حسين عليه السلام پيام فرستاد و گفت: فرمان رواى مؤمنان (يزيد)، فرمان داده كه با او بيعت كنى. امام حسين عليه السلام فرمود: «اى عتبه! تو مى دانى كه ما اهل بيتِ كرامت و معدن رسالتيم و نشانه هاى برافراشته حق؛ كسانى كه خداوند عز و جل، حق را در دلمان به وديعت نهاد و زبانمان را به آن، گويا كرد. به اذن خداى عز و جل مى گويم كه شنيدم جدّم پيامبر خدا مى فرمايد: بى ترديد، خلافت بر فرزندان ابوسفيان، حرام است و من، چگونه با خاندانى بيعت كنم كه پيامبر خدا درباره آنها چنين گفته است؟!».

الملهوفـ در نقل جريان ملاقات امام حسين عليه السلام با وليد، فرماندار مدينه ـ: امام حسين عليه السلام به وليد رو كرد و فرمود: «اى امير! ما اهل بيتِ نبوت، معدن رسالت و جايگاه آمد و شد فرشتگانيم، خداوند، [راهش را] با ما آغاز مى كند و با ما به پايان مى بَرَد. يزيد، مردى فاسق، شرابخوار، قاتل جان هاى محترم، و علنى كننده فسق و فجور است و شايسته اين شأن (خلافت) نيست و مانند من، با مانند اويى بيعت نمى كند؛ ولى ما و شما صبح مى كنيم و منتظر مى مانيم تا ببينم كه كدام يك از ما به خلافت و بيعت، سزاوار است».

نزهة الناظر:مُنذر بن جارود، خشمگينانه از كنار امام حسين عليه السلام گذشت. امام عليه السلام فرمود: «نمى دانيم كه چرا مردم، از ما ناراحت اند؟! ما خانه رحمت، درخت نبوّت و معدن علم هستيم».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ربيعة بن شيبان ـ: به امام حسين عليه السلام گفتم: از پيامبر خدا چه به ياد دارى؟ فرمود: «به اتاق [نگهدارى اموال] درآمدم و خرمايى برداشتم و در دهانم گذاشتم تا بجَوَم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آن را بينداز كه زكات، بر ما حلال نيست».

تأويل الآيات الظاهرةـ به نقل از ابويحيى صنعانى ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: پدرم (امام باقر عليه السلام) به من فرمود: على بن ابى طالب عليه السلام سوره قدر را خواند و حسن و حسين عليهم السلام نزدش بودند. حسين عليه السلام به ايشان گفت: پدر جان! اين سوره از دهان تو بسيار شيرين است. على عليه السلام به او فرمود: «اى فرزند پيامبر خدا و پسر من! من، چيزى درباره آن مى دانم كه تو نمى دانى. چون اين سوره نازل شد، جدّت پيامبر خدا به سوى من فرستاد و آن را بر من خواند. سپس بر شانه راستم زد و فرمود: اى برادر و وصّى من، و ولىّ امّتم پس از من، و دشمنِ دشمنان من تا روزى كه برانگيخته مى شوند! اين سوره، بعد از من، براى توست و بعد از تو هم براى فرزندان توست. برادرم جبرئيل عليه السلام، از ميان فرشتگان، حوادث امّتم را در هر سال برايم مى گفت و مانند اخبار نبوّت، براى تو نيز مى گويد، و براى آن [سوره]، نورى تابان در دل تو و دل اوصياى توست، تا طلوع سپيده [ى دولت] قائم».