حدیث دربارهگوناگونى پيشوايان

الفتوح:امام حسين عليه السلام رفت تا به ذات عِرق ۴ رسيد. در آن جا مردى از بنى اسد به نام بِشْر بن غالب را ديد و از او پرسيد: «از كدام قبيله اى؟». گفت: از بنى اسد. فرمود: «اى برادر بنى اسدى! از كجا مى آيى؟». گفت: از عراق. فرمود: «وقتى عراقيان را ترك كردى، چگونه بودند؟». گفت: اى فرزند دختر پيامبر خدا، آنها را در حالى پشتِ سر نهادم كه دل هايشان با تو و شمشيرهايشان با بنى اميّه بود. امام حسين عليه السلام به او فرمود: «اى برادر عرب! راست گفتى. خداى ـ تبارك و تعالى ـ هر چه بخواهد، مى كند و هر چه اراده كند، حكم مى رانَد». مرد اسدى به امام عليه السلام گفت: اى فرزند دختر پيامبر خدا! از سخن خداى متعال به من خبر ده: «روزى كه هر دسته از مردم را با پيشوايشان فرا مى خوانيم» . امام حسين عليه السلام فرمود: «آرى، اى برادر بنى اسدى! آنها دو گونه پيشوا هستند: پيشواىِ هدايت كه به هدايت فرا مى خواند و پيشواى گم راهى كه به بيراهه فرا مى خوانَد. هر كس، دعوت پيشوايى هدايت را پاسخ دهد، به بهشتْ رهنمون مى شود و هر كس، به پيشواى گم راهى پاسخ گويد، به دوزخ درمى آيد».