آداب ورود
9 حدیث
الإمام الباقر عليه السلام:مَن دَخَلَ هذَا البَيتَ، عارفًا بِجَميعِ ما أوجَبَهُ اللّهُ عَلَيهِ، كانَ آمِنًا فِي الآخِرَةِ مِنَ العَذابِ الدّائِمِ ۱.
امام باقر عليه السلام:هر كس وارد اين خانه شود، در حالى كه به همه واجبات الهى آگاه باشد، در آخرت از عذاب هميشگى ايمن خواهد بود.
۱.عوالي اللآلي: 2 / 84 / 227.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
الإمام الصادق عليه السلام:لابُدَّ لِلصَّرورَةِ أن يَدخُلَ البَيتَ قَبلَ أن يَرجِعَ، فَإِذا دَخَلتَهُ فَادخُلهُ بِسَكينَةٍ ووَقارٍ، ثُمَّ ائتِ كُلَّ زاوِيَةٍ مِن زَواياهُ، ثُمَّ قُل:
«اللّهُمَّ إنَّكَ قُلتَ: ومَن دَخَلَهُ كانَ آمِنًا، فَآمِنّي مِن عَذابِ يَومِ القِيامَةِ»،
وصَلِّ بَينَ العَمودَينِ اللَّذَينِ يَلِيانِ عَلَى الرُّخامَةِ الحَمراءِ، وإن كَثُرَ النّاسُ فَاستَقبِل كُلَّ زاوِيَةٍ في مَقامِكَ حَيثُ صَلَّيتَ، وادعُ اللّهَ واسأَلهُ ۱.
امام صادق عليه السلام:براى صروره واجب است، پيش از بازگشت از حج، وارد كعبه شود. پس هرگاه وارد شدى، با آرامش و وقار وارد شو، آنگاه به طرف هر يك از گوشه هايش برو و بگو: خدايا، تو فرموده اى: «و هر كس وارد آن شود ايمن است، پس مرا از عذاب روز قيامت ايمن بدار» . و بين دو ستونى كه كنارند، روى سنگ سرخ نماز بخوان و اگر مردم زياد بودند، هرجا كه نماز خواندى، رو به هر گوشه كن و خدا را بخوان و از او بخواه.
۱.الكافي: 4 / 529 / 6، التهذيب: 5 / 277 / 947 كلاهما عن سعيد الأعرج.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
عنه عليه السلام:مَن دَخَلَ الكَعبَةَ بِسَكينَةٍ ـ وهُوَ أن يَدخُلَها غَيرَ مُتَكَبِّرٍ ولا مُتَجَبِّرٍ ـ غُفِرَ لَهُ ۱.
امام صادق عليه السلام:هر كس با سكينه و آرامش ـ بدون تكبّر و تجبّر ـ وارد كعبه شود، آمرزيده مى شود.
۱.الفقيه: 2 / 206 / 2150.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
عنه عليه السلام:إذا أرَدتَ دُخولَ الكَعبَةِ فَاغتَسِل قَبلَ أن تَدخُلَها، ولا تَدخُلها بِحِذاءٍ، وتَقولُ إذا دَخَلتَ:
«اللّهُمَّ إنَّكَ قُلتَ: ومَن دَخَلَهُ كانَ آمِنًا فَآمِنّي مِن عَذابِ النّارِ». ثُمَّ تُصَلّي رَكعَتَينِ بَينَ الاُسطُوانَتَينِ عَلَى الرُّخامَةِ الحَمراءِ، تَقرَأُ فِي الرَّكعَةِ الاُولى حم السَّجدَةِ، وفِي الثّانِيَةِ عَدَدَ آياتِها مِنَ القُرآنِ، وتُصَلّي في زَواياهُ، وتَقولُ:
«اللّهُمَّ مَن تَهَيَّأَ أو تَعَبَّأَ أو أعَدَّ أوِ استَعَدَّ لِوِفادَةٍ إلى مَخلوقٍ رَجاءَ رِفدِهِ وجائِزَتِهِ ونَوافِلِهِ وفَواضِلِهِ فَإِلَيكَ يا سَيِّدي تَهيِئَتي وتَعبِئَتي وإعدادي واستِعدادي رَجاءَ رِفدِكَ ونَوافِلِكَ وجائِزَتِكَ، فَلا تُخَيِّبِ اليَومَ رَجائي، يا مَن لا يَخيبُ عَلَيهِ
امام صادق عليه السلام:هرگاه خواستى وارد كعبه شوى، پيش از ورود، غسل كن و با كفش وارد نشو و هنگام ورود بگو: خداوندا تو فرموده اى «و هر كس وارد آن شود ايمن است، پس مرا از عذاب آتش ايمن بدار» . سپس بين دو ستون بر روى سنگ سرخ دو ركعت نماز بخوان، در ركعت اوّل سوره حم سجده و در ركعت دوّم به تعداد آيه هاى آن از قرآن، و در گوشه هاى آن نماز خوانده، مى گويى:
«خدايا هر كس مهيا و آماده ديدار مخلوقى شود تا از پذيرايى و جايزه و انعام او بهره مند شود، آمادگى و توشه گيرى و آمدن من به سوى تو سرور من، به اميد پذيرايى و احسان و جايزه تو بوده است. پس امروز، اميدم را نااميد مكن، اى كه خواهنده تو محروم نمى شود و بر خوردار تو، از تو نمى كاهد، امروز نه كار شايسته اى به محضرت آورده ام و نه به اميد شفاعت كسى آمده
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
ذَريح:سَمِعتُ أباعَبدِاللّهِ عليه السلام فِي الكَعبَةِ، وهُوَ ساجِدٌ، وهُوَ يَقولُ:
«لا يَرُدُّ غَضَبَكَ إلاّ حِلمُكَ، ولا يُجيرُ مِن عَذابِكَ إلاّ رَحمَتُكَ، ولا نَجاءَ مِنكَ إلاّ بِالتَّضَرُّعِ إلَيكَ، فَهَب لي يا إلهي فَرَجًا بِالقُدرَةِ الَّتي بِها تُحيي أمواتَ العِبادِ، وبِها تَنشُرُ مَيتَ البِلادِ، ولا تُهلِكني يا إلهي غَمًّا حَتّى تَستَجيبَ لي دُعائي وتُعَرِّفَني الإِجابَةَ. اللّهُمَّ ارزُقنِي العافِيَةَ إلى مُنتَهى أجَلي، ولا تُشمِت بي عَدُوّي ولا تُمَكِّنهُ مِن عُنُقي. مَن ذَا الَّذي يَرفَعُني إن وَضَعتَني؟! ومَن ذَا الَّذي يَضَعُني إن رَفَعتَني؟! وإن أهلَكتَني فَمَن ذَا الَّذي يَعرِضُ لَكَ في عَبدِكَ أو يَسأَلُكَ عَن أمرِكَ؟! فَقَد عَلِمتُ يا إلهي أنَّهُ لَيسَ في حُكمِكَ ظُلمٌ،
ذريح:در كعبه، در حالى كه امام صادق عليه السلام در سجده بود، شنيدم كه چنين مى گفت:
«[خداوندا] خشم تو را جز حلمت بر نمى گرداند و جز رحمت تو پناه دهنده از عذابت نيست. نجوايى از تو نيست جز با تضرّع به درگاهت. خدايا! بر من گشايشى عطا كن، با آن قدرتى كه مردگان را با آن زنده مى كنى و آبادى هاى مرده را حيات مى بخشى. خدايا! مرا از اندوه، نميران تا دعايم را اجابت كنى و اجابت را به من بشناسانى. خدايا تا فرصت پايانى، مرا عافيت روزى كن و مرا مايه شماتت دشمن قرار مده و او را بر من مسلّط نكن. اگر تو مرا فرو نهى، كيست كه مرا رفعت بخشد؟ و اگر مرا بلند كنى، كيست كه مرا پست كند؟ و اگر هلاكم كنى، كيست كه درباره بنده ات چيزى با تو بگويد، يا از كارت بپرسد؟ خدايا، دانسته ام كه نه در حكم تو ستم است و نه در
۱.التهذيب: 5 / 276 / 946.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
عَبدُاللّهِ بنُ عُمَرَ:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله دَخَلَ الكَعبَةَ، واُسامَةُ بنُ زَيدٍ، وبِلالٌ، وعُثمانُ بنُ طَلحَةَ الحَجَبِيُّ، فَأَغلَقَها عَلَيهِ ومَكَثَ فيها، فَسَأَلتُ بلالاً حينَ خَرَجَ: ما صَنَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله؟
قالَ: جَعَلَ عَمودًا عَن يَسارِهِ وعَمودًا عَن يَمينِهِ وثَلاثَةَ أعمِدَةٍ وَراءَهُ ـ وكانَ البَيتُ يَومَئِذٍ عَلى سِتَّةِ أعمِدَةٍ ـ ثُمَّ صَلّى ۱.
عبداللّه بن عمر:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و اسامة بن زيد، بلال و عثمان بن طلحه وارد كعبه شدند. آن حضرت در را بست و مدتى در كعبه ماند. وقتى بلال بيرون آمد، پرسيدم پيامبر چه كرد؟ گفت: يك ستون را سمت راست خود و ستونى را سمت چپ خود و سه ستون را پشت سر خود قرار داد [كعبه آن روز شش ستون داشت] سپس نماز خواند.
۱.صحيح البخاريّ: 1/189/483، صحيح مسلم: 2 / 966 / 2358، سنن النسائيّ: 2 / 63، سنن أبي داود: 2 / 213 / 1730، السنن الكبرى: 2 / 462 / 3780 نحوه، وراجع الكافي: 4 / 528 / 4.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
عَطاءٌ عَن اُسامَةَ بنِ زَيدٍ أنَّهُ دَخَلَ هُوَ ورَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهالبَيتَ، فَأَمَرَ بِلالاً فَأَجافَ البابَ، والبَيتُ إذ ذاكَ عَلى سِتَّةِ أعمِدَةٍ، فَمَضى حَتّى إذا كانَ بَينَ الاُسطُوانَتَينِ اللَّتَينِ تَلِيانِ بابَ الكَعبَةِ جَلَسَ، فَحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ وسَأَلَهُ واستَغفَرَهُ. ثُمَّ قامَ حَتّى أتى مَا استَقبَلَ مِن دُبُرِ الكَعبَةِ، فَوَضَعَ وَجهَهُ وخَدَّهُ عَلَيهِ، وحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ وسَأَلَهُ واستَغفَرَهُ. ثُمَّ انصَرَفَ إلى كُلِّ رُكنٍ مِن أركانِ الكَعبَةِ، فَاستَقبَلَهُ بِالتَّكبيرِ والتَّهليلِ والتَّسبيحِ والثَّناءِ عَلَى اللّهِ والمَسأَلَةِ والاِستِغفارِ. ثُمَّ خَرَجَ فَصَلّى رَكعَتَينِ مُستَقبِلَ وَجهِ الكَعبَةِ، ثُمَّ انصَرَفَ فَقالَ: هذِهِ
عطاء از اسامة بن زيد نقل مى كندكه همراه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد كعبه شد. پيامبر به بلال دستور داد كه در را ببندد. خانه كعبه آن روز، بر شش ستون استوار بود. رفت تا ميان دو ستونى كه نزديك در كعبه است نشست. خدا را سپاس و ثنا گفت و از او طلبيد و آمرزش خواست.
سپس برخاست و آمد تا به مقابل پشت كعبه رسيد، چهره بر آن نهاد و حمد و ثنا و سؤال و استغفار كرد. سپس به طرف هر يك از گوشه هاى كعبه رفت و با تكبير و لا اله الاّ اللّه و تسبيح و حمد و ثناى الهى و دعا و استفغار، رو به روى آن قرار گرفت. آنگاه بيرون آمد، رو به كعبه دو ركعت نماز خواند. آنگاه برگشت و فرمود: اين قبله است، اين قبله است.
۱.سنن النسائيّ: 5 / 219.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
أبو حَمزَةَ:رَأَيتُ عَلِيَّ بنَ الحُسَينِ عليهماالسلام في فِناءِ الكَعبَةِ فِي اللَّيلِ وهُوَ يُصَلّي، فَأَطالَ القِيامَ حَتّى جَعَلَ مَرَّةً يَتَوَكَّأُ عَلى رِجلِهِ اليُمنى ومَرَّةً عَلى رِجلِهِ اليُسرى، ثُمَّ سَمِعتُهُ يَقولُ بِصَوتٍ كَأَنَّهُ باكٍ:
«يا سَيِّدي، تُعَذِّبُني وحُبُّكَ في قَلبي؟! أمَا وعِزَّتِكَ لَئِن فَعَلتَ لَتَجمَعَنَّ بَيني وبَينَ قَومٍ طالَما عادَيتُهُم فيكَ» ۱.
ابو حمزه:امام سجّاد عليه السلام را شب در آستانه كعبه ديدم كه نماز مى خواند. نماز را آن قدر طول داد كه گاهى تكيه به پاى راست خود داشت، گاهى بر پاى چپ. سپس شنيدم كه با صدايى گويا گريان مى گفت:
«سرور من! آيا عذابم مى كنى، در حالى كه عشق تو در دل من است؟ به عزّتت سوگند، اگر چنين كنى، بين من و كسانى جمع مى كنى كه زمانى طولانى من به خاطر تو با آنان دشمنى كرده ام!»
۱.الكافي: 2 / 579 / 10.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر
يونُسُ بنُ يَعقوبٍ:رَأَيتُ أبا عَبدِاللّهِ عليه السلام قَد دَخَلَ الكَعبَةَ، ثُمَّ أرادَ بَينَ العَمودَينِ فَلَم يَقدِر عَلَيهِ، فَصَلّى دونَهُ. ثُمَّ خَرَجَ، فَمَضى حَتّى خَرَجَ مِنَ المَسجِدِ ۱.
يونس بن يعقوب:امام صادق عليه السلام را ديدم كه داخل كعبه شد و خواست بين دو ستون برود نتوانست، پايين تر از آن نماز خواند و رفت تا آن كه از مسجد بيرون شد.
۱.الكافي: 4 / 530 / 9.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیبهترین مکان های عبادتخانه خدا و متعلقات آن +2 مورد دیگر