حدیث دربارهحدود حرم

حج و عمره در قرآن و حدیث، ص ۶۱، ح ۷۷

امام باقر علیه‌السلام

حدود حرم

الإمام الباقر عليه السلام:حَرَّمَ اللّهُ حَرَمَهُ ـ بَريدًا في بَريدٍ ـ أن يُختَلى خَلاهُ ويُعضَدَ شَجَرُهُ، إلاّ شَجَرَةَ الاءِذخِرِ ۱.

امام باقر عليه السلام:خداوند چهار فرسخ در چهار فرسخ از حرمش را، حرام كرد كه گياهش را بچينند و درختش را قطع كنند. مگر درختِ اِذخر را.

۱.التهذيب: 5 / 381 / 1332 عن زرارة.

کلیدواژه‌ها فهرست مطالب مکه مکرمه حرم حدود حرم

احادیث دیگر این موضوع

۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل، آدم را از صفا و حوّا را از مروه فرود آورد و در خيمه اى آن دو را جمع كرد. ستون خيمه از ياقوت سرخ بود. روشنايى و فروغ آن، كوه هاى مكه و اطراف آن را روشن ساخت، تا هرجا كه نور آن ستون گسترش يافت، خداوند آن جا را حرم قرار داد. پس امروز محدوده حرم جاهايى است كه فروغ ستون به آن جا رسيد. خداوند به احترام آن خيمه و ستون، آن را حرم قرار داده، چرا كه آن ها از بهشت اند.

احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى:از امام رضا عليه السلام درباره حرم و محدوده آن پرسيدم و اين كه چرا محدوده آن برخى نزديكتر و برخى دورتر است. حضرت فرمود: خداوند چون آدم عليه السلام را از بهشت فرود آورد، او را بر كوه ابو قبيس فرود آورد. آدم از احساس وحشت و از اين كه آن چه را در بهشت مى شنيد، نمى شنود، به پروردگارش شكايت كرد. خداوند ياقوت سرخى را فرود آورده در محلّ كعبه قرار داد. آدم بر گرد آن طواف مى كرد و نور آن تا محدوده حرم مى رسيد. حدّ و حريم آن نشانه گذارى شد، خداوند هم آن را حرم قرار داد.