حدیث دربارهدعا هنگام سفر حج
الإمام الصادق عليه السلام:إذا خَرَجتَ مِن بَيتِكَ تُريدُ الحَجَّ والعُمرَةَ إن شاءَ اللّهُ فَادعُ دُعاءَ الفَرَجِ، وهُوَ:
«لا إلهَ اءلاَّ اللّهُ الحَليمُ الكَريمُ، لا إلهَ إلاَّ اللّهُ العَلِيُّ العَظيمُ، سُبحانَ اللّهِ رَبِّ السَّماواتِ السَّبعِ، ورَبِّ الأَرَضينَ السَّبعِ، ورَبِّ العَرشِ العَظيمِ، والحَمدُ للّهِِ رَبِّ العالَمينَ».
ثُمَّ قُل: «اللّهُمَّ كُن لي جارًا مِن كُلِّ جَبّارٍ عَنيدٍ، ومِن كُلِّ شَيطانٍ مَريدٍ».
ثُمَّ قُل:
«بِسمِ اللّهِ دَخَلتُ، وبِسمِ اللّهِ خَرَجتُ، وفي سَبيلِ اللّهِ. اللّهُمَّ إنّي اُقَدِّمُ بَينَ يَدَي نِسياني وعَجَلَتي بِسمِ اللّهِ وما شاءَ اللّهُ في سَفَري هذا، ذَكَرتُهُ أو نَسيتُهُ. اللّهُمَّ أنتَ المُستَعانُ عَلَى الاُمورِ كُلِّها، وأنتَ الصّاحِبُ فِي السَّفَرِ والخَليفَةُ فِي الأَهلِ. اللّهُمَّ هَوِّن عَلَينا سَفَرَنا، واطوِ لَنَا الأَرضَ، وسَيِّرنا فيها بِطاعَتِكَ وطاعَةِ رَسولِكَ. اللّهُمَّ أصلِح لَنا ظَهرَنا، وبارِك لَنا فيما رَزَقتَنا، وقِنا عَذابَ النّارِ. اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن وَعثاءِ السَّفَرِ، وكَآبَةِ المُنقَلَبِ، وسوءِ المَنظَرِ فِي الأَهلِ والمالِ والوَلَدِ. اللّهُمَّ أنتَ عَضُدي وناصِري، بِكَ أحُلُّ وبِكَ أسيرُ. اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ في سَفَري هذَا السُّرورَ والعَمَلَ بِما يُرضيكَ عَنّي. اللّهُمَّ اقطَع عَنّي بُعدَهُ ومَشَقَّتَهُ، واصحَبني فيهِ، واخلُفني في أهلي بِخَيرٍ، ولا حَولَ ولا قُوَّةَ إلاّ بِاللّهِ. اللّهُمَّ إنّي عَبدُكَ وهذا حُملانُكَ ۱ والوَجهُ وَجهُكَ والسَّفَرُ إلَيكَ، وقَدِ اطَّلَعتَ عَلى ما لَم يَطَّلِع عَلَيهِ أحَدٌ، فَاجعَل سَفَري هذا كَفَّارَةً لِما قَبلَهُ مِن ذُنوبي، وكُن عَونًا لي عَلَيهِ، واكفِني وَعثَهُ ومَشَقَّتَهُ، ولَقِّني مِنَ القَولِ والعَمَلِ رِضاكَ، فَإِنَّما أنَا عَبدُكَ وبِكَ ولَكَ».
فَإِذا جَعَلتَ رِجلَكَ فِي الرِّكابِ فَقُل:
«بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ، بِسمِ اللّهِ واللّهُ أكبَرُ».
فَإِذَا استَوَيتَ عَلى راحِلَتِكَ واستَوى بِكَ مَحمِلُكَ فَقُل:
«الحَمدُ للّهِِ الَّذي هَدانا لِلإِسلامِ، وعَلَّمَنَا القُرآنَ، ومَنَّ عَلَينا بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيهِ وآلِهِ. سُبحانَ اللّهِ، سُبحانَ الَّذي سَخَّرَ لَنا هذا وما كُنّا لَهُ مُقرِنينَ، وإنّا اءلى رَبِّنا لَمُنقَلِبونَ، والحَمدُ للّهِِ رَبِّ العالَمينَ. اللّهُمَّ أنتَ الحامِلُ عَلَى الظَّهرِ، والمُستَعانُ عَلَى الأَمرِ. اللّهُمَّ بَلِّغنا بَلاغًا يَبلُغُ إلى خَيرٍ، بَلاغًا يَبلُغُ إلى مَغفِرَتِكَ ورِضوانِكَ. اللّهُمَّ لا طَيرَ إلاّ طَيرُكَ، ولا خَيرَ إلاّ خَيرُكَ، ولا حافِظَ غَيرُكَ» ۲.
امام صادق عليه السلام:هرگاه از خانه ات به قصد سفر حج بيرون بروى، دعاى فرج بخوان، كه چنين است:
«هيچ خدايى جز خداى بردبار بزرگوار نيست، هيچ خدايى جز خداى والا و بزرگ نيست. منزّه است خداى آسمان هاى هفتگانه و زمين هاى هفتگانه و پروردگار بزرگِ عرش. و ستايش، مخصوص پروردگار جهانيان است».
سپس بگو:
«خدايا! پناه من باش در مقابل هرطغيانگرِ سركش و هرشيطانِ نافرمان».
سپس بگو:
«به نام خدا وارد شدم و به نام خدا و در راه خدا، خارج شدم. پروردگارا! من «بسم اللّه» و «ما شاء اللّه» را در مقابل فراموشى و شتابم در اين سفر، پيش مى آورم، چه به ياد داشته باشم و چه فراموش كنم. خدايا، در همه كارها، تو يارى كننده اى، تو همراه مسافر و جانشين اويى در خانواده اش. خدايا! سفرمان را آسان كن و زمين را زير پايمان در هم پيچ (كه زود به مقصد برسيم) و سيرمان را در آن، همراه با طاعت خود و پيامبرت قرار ده.
خدايا! نسل ما را صالح گردان و در آنچه به ما روزى مى دهى، بركت قرار ده و ما را از عذاب آتش نگهدار.
خدايا! از رنج سفر و بد فرجامى و بد منظرى در خانواده و مال و فرزند، به تو پناه مى برم.
خدايا! تو بازو و ياور منى، به كمك تو فرود مى آيم و سفر مى كنم.
خدايا! دراين سفر، انجام آنچه را كه توبرمن مى پسندى وشادى ازآن، مى طلبم.
خدايا! رنج و دورى راه را بر من قطع كن، همراه من باش و در خانواده ام به نيكى جانشين من باش. و هيچ نيرويى جز از تو نيست.
خدايا! من بنده توام و اينها رهتوشه من است. مقصدم تويى و سفر به سوى توست و تو از چيزى آگاهى كه كسى آگاه نيست. پس سفرم را كفّاره گناهان گذشته ام قرار بده و در اين سفر، ياورم باش و رنج و مشقّت سفر را آسان ساز و سخن و عملى را كه رضاى توست به من تلقين نما، كه من فقط بنده تو و با تو و براى توام». و چون پا در ركاب نهادى، بگو:
«بسم اللّه الرحمن الرحيم، به نام خدا، و خدا بزرگتر است».
و چون بر مركب نشستى و جاى گرفتى، بگو:
«حمد، از آن خدايى است كه ما را به اسلام هدايت كرد و قرآن به ما آموخت و با پيامبرش (محمد) صلى الله عليه و آله بر ما منّت نهاد. منزّه است خدا. منزّه است آن كه اين وسيله را در اختيار ما قرار داد كه ما توان آن را نداشتيم و ما به سوى پروردگارمان بر مى گرديم و ستايش مخصوص پروردگار جهانيان است. خدايا! تو ما را بر پشت اين مركب نشاندى و تو يارى دهنده در هركارى. خدايا ما را به جايى رسان كه به خيرمان رساند، به جايى كه به آمرزش و رضوان تو رسيم.
خدايا هيچ امرى جز امر تو وهيچ خيرى جز خير تو، نيست و نگاهدارنده اى جز تو، نيست».