حدیث دربارهقربانى

بَشيرُ بنُ زَيد:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لِفاطِمَةَ عليهاالسلام: اِشهَدي ذَبحَ ذَبيحَتِكِ، فَإِنَّ أوَّلَ قَطرَةٍ مِنها يُكَفِّرُ اللّهُ بِها كُلَّ ذَنبٍ عَلَيكِ وكُلَّ خَطيئَةٍ عَلَيكِ. فَسَمِعَهُ بَعضُ المُسلِمينَ فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، هذا لِأَهلِ بَيتِكَ خاصَّةً أم لِلمُسلِمينَ عامَّةً؟ قالَ: إنَّ اللّهَ وَعَدَني في عِترَتي أن لا يُطعِمَ النّارَ أحَدًا مِنهُم، وهذا لِلنّاسِ عامَّةً ۱.

بشير بن زيد:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به فاطمه زهرا عليهاالسلام فرمود: در صحنه ذبح قربانى ات حاضر باش. همانا با اوّلين قطره خون آن، خداوند همه گناهان تو را مى آمرزد و از خطاهايت درمى گذرد. بعضى از مسلمانان پرسيدند: يا رسول اللّه! آيا اين، مخصوص خاندان توست، يا براى همه مسلمانان است؟ فرمود: خداوند مرا وعده داده كه هيچ يك از عترت و خاندان مرا آتش نچشاند. اين، براى همه است.

۱.المحاسن: 1 / 142 / 191.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:قربانى براى آن واجب شده است كه بينوايان، از گوشت به وسعت و نوا برسند (از گوشت سير شوند)، پس به آنان بخورانيد.

ابوبكر:از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيدند: نيكى حج چيست؟ فرمود: لبيك گفتن و خون قربانى ريختن.

امام على عليه السلام:شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله روز عيد قربان، خطبه مى خواند و مى فرمود: امروز، روز «ثجّ» و «عجّ» است. ثجّ، خون قربانى هاست كه مى ريزيد. پس نيّت هركس صادق باشد، اولين قطره خونِ قربانى او كفّاره همه گناهان اوست، و «عجّ»، دعاست. پس به درگاه خداوند دعا كنيد، قسم به آن كه جان محمّد صلى الله عليه و آله در دست اوست، از اينجا هيچ كس بر نمى گردد، مگر آمرزيده شود، جز كسى كه گناه كبيره انجام داده و بر آن اصرار ورزد و در دل خود، تصميم بر ترك آن ندارد.

امام صادق عليه السلام:وقتى قربانى خود را خريدى، آن را رو به قبله كرده قربانى كن و بگو: «رويم را به سوى آفريدگار آسمانها و زمين نموده ام، پيرو آيين حنيفم و از مشركان نيستم. نماز و عبادتم و زندگى و مرگم براى پروردگار جهانيان است، شريكى ندارد. به اين فرمان يافته ام واز مسلمانانم. خدايا! از تو و براى تو. به نام خدا، اللّه اكبر. خدايا از من قبول كن». آنگاه كارد بر گلويش بكش و تا جان نداده سر را از بدن جدا مكن.

ابو خديجه:امام صادق عليه السلام را در حالى ديدم كه دست چپ شترِ قربانى خود را، براى نحر كردن، بسته و خود، سمت راست آن ايستاده بود و مى گفت: «بسم اللّه و اللّه اكبر. خدايا اين (قربانى) از تو و براى توست، خدايا از من قبول كن». آنگاه كارد را زير گلوى شتر فرو برد، سپس آن را با دست خود بيرون آورده، چون شتر بر زمين افتاد، به دست خويش، از محلّ ذبح سر را قطع كرد.

امام سجّاد عليه السلام:حق قربانى آن است كه نيّت آن را خالص براى خدا سازى و خود را در معرض رحمت و قبول الهى قرار دهى و در پى نگاه بينندگان نباشى. اگر چنين بودى، خود را بيهوده به رنج نيفكنده اى و ظاهر سازى نكرده اى و مقصودت خدا بوده است.

امام صادق عليه السلام:سزاوار است كسى كه قربانىِ مستحب مى كند، يا حج گزارى كه قربانى اش را ذبح مى كند، از آن بخورد و صدقه دهد واين، اندازه خاصّى ندارد. هر مقدار كه بخواهد، مى خورد و اطعام مى دهد و هديه و صدقه مى دهد. خداى متعال فرموده است: «از آن بخوريد و به گرفتار فقير، بخورانيد» . و فرموده است: «از آن بخوريد و به محرومان قانع و نيازمندان بخورانيد» .