حدیث دربارهآداب فرود آمدن در منى
الإمام الصادق عليه السلام ـ فيقَولِ اللّهِعَزَّوجَلَّ: «واذكُرُوا اللّهَ في أيّامٍ مَعدوداتٍ ۱» ـ: هِيَ أيّامُ التَّشريقِ، كانوا إذا أقاموا بِمِنى بَعدَ النَّحرِ تَفاخَروا، فَقالَ الرَّجُلُ مِنهُم: كانَ أبي يَفعَلُ كَذا وكَذا، فَقالَ اللّهُ جَلَّ ثَناؤُهُ: «فَإِذا أفَضتُم مِن عَرَفاتٍ فَاذكُرُوا اللّهَ كَذِكرِكُم آباءَكُم أو أشَدَّ ذِكرًا» . والتَّكبيرُ «اللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ، لا إلهَ إلاَّ اللّهُ واللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ وللّهِِ الحَمدُ، اللّهُ أكبَرُ عَلى ما هَدانا، اللّهُ أكبَرُ عَلى ما رَزَقَنا مِن بَهيمَةِ الأَنعامِ» ۲.
امام صادق عليه السلام ـ در شرح آيه «و خدا را در روزهايى معيّن ياد كنيد» ـ: آن ها، روزهاى تشريق ۳ است. مردم پيشتر در منى پس از قربانى به تفاخر مى پرداختند. يكى مى گفت: پدرم چنين و چنان مى كرد. خداى متعال فرمود: «چون از عرفات كوچ كرديد، خدا را ياد كنيد، همچون ياد كردن پدرانتان، يا بيشتر» و تكبير آن است كه بگويى: «خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است وحمد از آن اوست، خدا بزرگتر است، بر اينكه ما را هدايت كرد، خدا بزرگتر است، بر اين كه از چهارپايان به ما روزى داد».