حدیث دربارهآداب رفتن به عرفات
الإمام الصادق عليه السلام:سُمِّيَتِ التَّروِيَةُ لِأَنَّ جَبرَئيلَ عليه السلام أتى إبراهيمَ عليه السلام يَومَ التَّروِيَةِ فَقالَ: يا إبراهيمُ، اِرتَوِ مِنَ الماءِ لَكَ ولِأَهلِكَ، ولَم يَكُن بَينَ مَكَّةَ وعَرَفاتٍ ماءٌ، ثُمَّ مَضى بِهِ إلَى المَوقِفِ فَقالَ لَهُ: اِعتَرِف واعرِف مَناسِكَكَ، فَلِذلِكَ سُمِّيَت عَرَفَةَ، ثُمَّ قالَ لَهُ: اِزدَلِف إلَى المَشعَرِ الحَرامِ، فَلِذلِكَ سُمِّيَتِ المُزدَلِفَةَ ۱.
امام صادق عليه السلام:روز ترويه را، ترويه ناميدند، چون جبرئيل در چنين روزى، نزد حضرت ابراهيم عليه السلام آمد و گفت: «اى ابراهيم! براى خود و خانواده ات آب بردار». و ميان مكّه و عرفات آبى نبود. آنگاه به موقفِ عرفات رفت و به ابراهيم عليه السلام گفت: «اعتراف كن و با عبادات خويش آشنا شو». از اين رو آن روز، «عرفه» ناميده شد. سپس به او گفت: به مشعر نزديك شو، به اين جهت نام آن جا «مزدلفه» ۲ شد.