حدیث دربارهتقصير

الإمام الصادق عليه السلام:إذا فَرَغتَ مِن سَعيِكَ وأنتَ مُتَمَتِّعٌ فَقَصِّر مِن شَعرِكَ مِن جَوانِبِهِ ولِحيَتِكَ، وخُذ مِن شارِبِكَ، وقَلِّم أظفارَكَ، وأبقِ مِنها لِحَجِّكَ، وإذا فَعَلتَ ذلِكَ فَقَد أحلَلتَ مِن كُلِّ شَيءٍ يُحِلُّ مِنهُ المُحرِمُ وأحرَمتَ مِنهُ، فَطُف بِالبَيتِ تَطَوُّعًا ماشِئتَ ۱.
امام صادق عليه السلام:اگر در عمره تمتّعى، چون از سعى فارغ شدى از موى اطراف سر و ريش خود بزن و مقدارى از سبيلت را بچين و ناخنهايت را بگير و مقدارى را براى حجّ خود نگاه دار و چون چنين كردى، از احرام بيرون آمده اى، از هر چه كه از آن احرام بسته بودى. پس هر قدر كه خواستى بر گِرد كعبه طواف مستحب كن.
۱.الكافي: 4 / 439 / 1، التهذيب: 5 / 157 / 521 وص 148 / 487 نحوه، الفقيه: 2 / 375 / 2741 كلّها عن معاوية بن عمّار.

احادیث دیگر این موضوع

۲