حدیث دربارهحكمة السعي
رُئِيَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليهماالسلاميَطوفُ بِالبَيتِ، ثُمَّ صارَ إلَى المَقامِ فَصَلّى، ثُمَّ وَضَعَ خَدَّهُ عَلَى المَقامِ فَجَعَلَ يَبكي ويَقولُ:
«عُبَيدُكَ بِبابِكَ، سائِلُكَ بِبابِكَ، مِسكينُكَ بِبابِكَ»، يُرَدِّدُ ذلِكَ مِرارًا ۱.
امام حسين عليه السلام را در حال طواف خانه خدا ديدند، سپس نزد مقام ابراهيم عليه السلام آمد و نماز گزارد. آنگاه صورت بر مقام نهاد و شروع به گريه كرد و مى گفت: «بنده كوچك تو در آستان توست، خواهنده تو و بينواى تو در پيشگاه توست» اين را پيوسته تكرار مى كرد.
۱.ربيع الأبرار: 2 / 149، وراجع تاريخ دمشق: 41 / 380.