حدیث دربارهنگفتن لبّيك با ديدن خانه هاى مكّه
عنه عليه السلام:إذا دَخَلتَ مَكَّةَ وأنتَ مُتَمَتِّعٌ فَنَظَرتَ إلى بُيوتِ مَكَّةَ فَاقطَعِ التَّلبِيَةَ. وحَدُّ بُيوتِ مَكَّةَ الَّتي كانَت قَبلَ اليَومِ عَقَبَةُ المَدَنِيّينَ، وإنَّ النّاسَ قَد أحدَثوا بِمَكَّةَ ما لَم يَكُن، فَاقطَعِ التَّلبِيَةَ وعَلَيكَ بِالتَّكبيرِ والتَّهليلِ والتَّحميدِ والثَّناءِ عَلَى اللّهِ عَزَّوجَلَّ بِمَا استَطَعتَ ۱.
امام صادق عليه السلام:هرگاه در عمره تمتّع وارد مكّه شدى، چون به خانه هاى مكّه نگاه انداختى لبّيك گفتن را قطع كن. حدّ خانه هاى مكّه قبل از امروز، عقبه اهل مدينه بود و مردم در مكّه بناهايى پديد آوردند كه پيشتر نبود. پس لبّيك را قطع كن و تا مى توانى تكبير و تهليل (لا اله الاّ اللّه) بگو و خدا را حمد و ثنا بگو.
۱.الكافي: 4 / 399 / 1، التهذيب: 5 / 94 / 309 كلاهما عن معاوية بن عمّار.