حدیث دربارهپاكى

عنه عليه السلام ـ في بَيانِ فَضيلَةِ الحَجِّ ـ: إنَّ العَبدَ لَيَخرُجُ مِن بَيتِهِ فَيُعطي قَسمًا، حَتّى إذا أتَى المَسجِدَ الحَرامَ طافَ طَوافَ الفَريضَةِ، ثُمَّ عَدَلَ إلى مَقامِ إبراهيمَ فَصَلّى رَكعَتَينِ، فَيَأتيهِ مَلَكٌ فَيَقومُ عَن يَسارِهِ، فَإِذَا انصَرَفَ ضَرَبَ بِيَدِهِ عَلى كَتِفَيهِ فَيَقولُ: يا هذا، أمّا ما مَضى فَقَد غُفِرَ لَكَ، وأمّا ما يُستَقبَلُ فَجِدَّ ۱.

امام صادق عليه السلام ـ در بيان فضيلت حج ـ: بنده، از خانه اش خارج مى شود پس خير نصيب او مى گردد تا وقتى به مسجد الحرام مى رسد، طواف واجب را انجام مى دهد، سپس نزد «مقام ابراهيم» بازگشته، دو ركعت نماز طواف را مى خواند. آنگاه فرشته اى آمده، سمت چپ او مى ايستد، پس چون بازگشت، دستش را بر شانه هاى او مى زند و مى گويد: فلانى! امّا گذشته هايت، آمرزيده شد. امّا در آينده، پس بكوش.

۱.الكافي: 4 / 257 / 23 عن سعيد السمّـان.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به حجِ خانه خدا برويد؛ زيرا حج، گناه را مى شويد، همچنانكه آب، چرك را.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيوسته حج و عمره بگزاريد؛ زيرا اين دو، فقر و گناهان را از بين مى برند، آنگونه كه كوره آهنگرى، زنگارِ آهن را مى زدايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه حج گزارد و آميزش (در حالت احرام) و گناه نكند، گناهان گذشته اش بخشوده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه به قصد حج بيرون رود و جز خدا نيّتى نداشته باشد، به يقين، خداوند گناهان گذشته و آينده اش را مى بخشايد و شفاعتِ او را درباره كسى كه دعايش كند مى پذيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى گروه مردم! در موقف (منى و عرفات) هيچ مؤمن وقوف نمى كند، مگر آن كه خداوند، گناه گذشته اش را تا آن لحظه مى بخشايد و چون حجِ او پايان يابد، عملش از سرگرفته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! حج گزار و كسى را كه حج گزار براى او آمرزش بطلبد، بيامرز.

امام سجّاد عليه السلام:حج گزار آمرزيده است و بهشت براى او واجب شده است و عمل را از سر مى گيرد و خانواده و مالش در حفظ خداست.

امام باقر عليه السلام:كسى كه به نيّت حج يا عمره، به زيارت اين خانه آيد و از كبر مبرّا باشد، بى گناه برمى گردد، همچون روزى كه مادرش او را زاده است. سپس حضرت، اين آيه را خواند: «فمن تَعَجَّل في يومينِ فلا اثمَ عليه.؛ (كسى كه در دو روز، عجله كند گناهى بر او نيست)». منظور كوچ كردن از منى در پايان حج است.