حدیث دربارهپاداش حج

عنه صلى الله عليه و آلهـ لِرَجُلٍ مِنَ الأَنصارِ ـ: اِعلَم أنَّكَ إذا تَوَجَّهتَ إلى سَبيلِ الحَجِّ ثُمَّ رَكِبتَ راحِلَتَكَ وقُلتَ: بِسمِ اللّهِ، ومَضَت بِكَ راحِلَتُكَ لَم تَضَع راحِلَتُكَ خُفًّا ولَم تَرفَع خُفًّا إلاّ كَتَبَ اللّهُ عَزَّوجَلَّ لَكَ حَسَنَةً ومَحا عَنكَ سَيِّئَةً. فَإِذا أحرَمتَ ولَبَّيتَ كَتَبَ اللّهُ تَعالى لَكَ في كُلِّ تَلبِيَةٍ عَشرَ حَسَناتٍ ومَحا عَنكَ عَشرَ سَيِّئاتٍ. فَإِذا طُفتَ بِالبَيتِ اُسبوعًا كانَ لَكَ بِذلِكَ عِندَ اللّهِ عَهدٌ وذِكرٌ يَستَحي مِنكَ رَبُّكَ أن يُعَذِّبَكَ بَعدَهُ، فَإِذا صَلَّيتَ عِندَ المَقامِ رَكعَتَينِ كَتَبَ اللّهُ لَكَ بِهِما ألفَي رَكعَةٍ مَقبولَةٍ. فَإِذا سَعَيتَ بَينَ الصَّفا والمَروَةِ سَبعَةَ أشواطٍ كانَ لَكَ بِذلِكَ عِندَ اللّهِ عَزَّوجَلَّ مِثلُ أجرِ مَن حَجَّ ماشِيًا مِن بِلادِهِ، ومِثلُ أجرِ مَن أعتَقَ سَبعينَ رَقَبَةً مُؤمِنَةً. وإذا وَقَفتَ بِعَرَفاتٍ إلى غُروبِ الشَّمسِ فَلَو كانَ عَلَيكَ مِنَ الذُّنوبِ مِثلُ رَملٍ عالِجٍ وزَبَدِ البَحرِ لَغَفَرَهَا اللّهُ لَكَ. فَإِذا رَمَيتَ الجِمارَ كَتَبَ اللّهُ لَكَ بِكُلِّ حَصاةٍ عَشرَ حَسَناتٍ فيما تَستَقبِلُ مِن عُمُرِكَ، فَإِذا حَلَقتَ رَأسَكَ كانَ لَكَ بِعَدَدِ كُلِّ شَعرَةٍ حَسَنَةٌ، تُكتَبُ لَكَ فيما تَستَقبِلُ مِن عُمُرِكَ. فَإِذا ذَبَحتَ هَديَكَ أو نَحَرتَ بُدنَتَكَ كانَ لَكَ بِكُلِّ قَطرَةٍ مِن دَمِها حَسَنَةٌ، تُكتَبُ لَكَ فيما تَستَقبِلُ مِن عُمُرِكَ. فَإِذا طُفتَ بِالبَيتِ اُسبوعًا لِلزِّيارَةِ وصَلَّيتَ عِندَ المَقامِ رَكعَتَينِ ضَرَبَ مَلَكٌ كَريمٌ عَلى كِتفَيكَ فَقالَ: أمّا ما مَضى فَقَد غُفِرَ لَكَ، فَاستَأنِفِ العَمَلَ فيما بَينَكَ وبَينَ عِشرينَ ومِائَةِ يَومٍ ۱.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به مردى از انصار فرمود: بدان! و قتى كه تو، روى به راه حج نهادى و بر مركب خويش سوار شدى و «بسم اللّه» گفتى و مركبت تو را به حركت آورد، هرگامى كه مركب تو بر مى دارد و هرقدمى كه مى گذارد، خداوند براى تو حسنه اى مى نويسد و گناهى مى زدايد. پس چون احرام بسته، «لبّيك» گفتى، با هرلبّيك، خداوند براى تو ده حسنه مى نويسد و ده گناه محو مى كند. وقتى خانه خدا را هفت بار طواف كردى، نزد خداوند، پيمان و يادى خواهى داشت كه از آن پس، خدا شرم مى كند تو را عذاب كند. وقتى كنار «مقام ابراهيم» نماز خواندى، خداوند به پاداش آن، ثواب دو هزار ركعت نماز مقبول برايت مى نويسد. و چون ميان صفا و مروه هفت بار سعى كردى، پاداش تو نزد خدا مثل پاداش كسى است كه از ديار خود، پياده به حج آمده وهمچون پاداش كسى كه هفتاد برده مؤمن آزادكرده است. و چون تا غروب آفتاب در عرفات، وقوف كردى، اگر گناهانت به اندازه ريگ هاى صحرا وكف هاى دريا باشد، خداوند مى بخشايد. وقتى سنگريزه بر جمرات زدى، خداوند به پاداش هر سنگ، در باقى مانده عمرت ده حسنه مى نويسد. و چون سر را تراشيدى، خداوند در مقابل هرمو، حسنه اى در باقى مانده عمرت مى نويسد، و چون قربانى ات را سربريدى يا شترت را نحر كردى، براى هرقطره خون آن، در بازمانده عمرت حسنه اى دارى. و چون هفت بار گرد خانه خدا طواف كردى و دو ركعت نماز نزد «مقام ابراهيم» خواندى، فرشته اى بزرگوار بر دوش تو مى زند و مى گويد: امّا گناهان گذشته ات آمرزيده شد، از هم اكنون تا صد و بيست روز آينده، اعمالت را از سرگير.

۱.الفقيه: 2 / 202 / 2138، التهذيب: 5 / 20 / 57 عن محمّد بن قيس عن الإمام الباقر عليه السلام نحوه.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پاداش حج نيكو، جز بهشت نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرعمره تا عمره ديگر، كفّاره (گناهان) ميان آن دو مى باشد و پاداش حج مقبول، بهشت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حج گزار هيچ تسبيح و تهليل و تكبيرى نمى گويد، مگر آن كه به سبب آن بشارتى به او داده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به كاروان شترهاى حجّاج نگاه كرد و فرمود: هيچ گامى بر نمى دارند، مگرآن كه برايشان حسنه نوشته مى شود وهيچ گامى نمى گذارند، مگر آن كه گناهى از آنان محو مى شود و هرگاه اعمال حج خود را به پايان برند، به آنان گفته مى شود: بنايى ساختيد، پس ويرانش نكنيد، گناهان گذشته شما بخشوده شد، براى آينده كار نيك انجام دهيد در نقل ديگر است «. پس براى آينده، خشيت داشته باشيد»..

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حاجيان سه گونه اند، بيشترين بهره از آنِ كسى است كه گناهان گذشته و آينده اش بخشوده شود و خداوند، از عذاب قبر نگاهش دارد. پس از او كسى است كه گناهان گذشته اش آمرزيده شود و بايد براى باقى مانده عمرش عمل از سرگيرد. امّا پس از او، كسى است كه تنها خانواده و مالش حفظ شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى حج و عمره از خانه اش بيرون آيد، با هر گامى كه بر مى دارد و مى گذارد، گناهان از بدنش مى ريزد، آنگونه كه برگ از درخت فرو مى ريزد. و چون وارد مدينه شود و با سلام با من مصافحه كند، فرشتگان با سلام با او مصافحه مى كنند و چون به «ذو الحليفه» وارد شود و غسل كند، خداوند او را از گناهان پاك مى كند و چون دو جامه نو بپوشد، خداوند حسنات را براى او تازه مى كند و چون بگويد «لبّيك اللّهم لبّيك» خداى متعال هم با «لبّيك و سعديك» در پاسخ گويد: كلامت را مى شنوم و به تو مى نگرم. و چون وارد مكه شود و طواف و سعى ميان صفا و مروه كند، خداوند خيرات را براى او پيوسته مى دارد. و چون در عرفات وقوف كنند و صداى ناله ها به نيازها برآيد، خداوند به آنان بر فرشتگانِ هفت آسمان مباهات كرده، مى گويد: اى فرشتگانم و ساكنان آسمانهايم! آيا به بندگانم نمى نگريد كه از هر دره عميق (و راه دورى) ژوليده و غبارآلود نزد من آمده اند، پولها خرج كرده و بدنها به رنج افكنده اند! به عزت و شكوهم سوگند، بدكارشان را به خاطر نيكوكارشان خواهم بخشيد و از گناهان مانند روزى كه مادرانشان آنان را زادند، بيرونشان خواهم آورد. و چون رمى جمره كنند و سرها بتراشند و كعبه را زيارت كنند، يك منادى از دل عرش ندا مى دهد: باز گرديد كه بخشوده شده ايد و كار، از سر گيريد.

امام باقر عليه السلام:همين كه حج گزار شروع به تهيه وسايل سفرش كند، هيچ گامى در راه تهيه وسايلش بر نمى دارد، مگر آن كه خداى متعال، ده حسنه برايش مى نويسد و ده گناه از او مى آمرزد و ده درجه بر او مى افزايد. تا آنگاه كه از وسايلش آسوده شود، هروقت كه شد. و چون با مركبش رو به سوى حجّ كند، با هر گامى كه بر مى دارد و هرگامى كه مى نهد، خداوند همان پاداش را براى او مى نويسد، تا اعمالش به پايان رسد. چون اعمالش را به پايان رساند، خداوند گناهانش را مى آمرزد و در چهارماهِ ذى حجّه، محرّم، صفر و ربيع الأوّل، حسنات او نوشته مى شود، ولى گناهانش ثبت نمى شود، مگر آن كه گناه كبيره اى مرتكب شود. پس از گذشت اين چهار ماه، مثل مردم ديگر (و مخلوط با آنان) است.

امام صادق عليه السلام:بنده مؤمن وقتى به قصد حجّ از خانه اش بيرون مى آيد، خود و مركبش گامى بر نمى دارند، مگر اينكه خداوند حسنه اى براى او مى نويسد، گناهى محو مى كند و درجه اى مى افزايد وچون در عرفات وقوف كند، اگر گناهانش به اندازه دانه هاى خاك هم باشد، چون برگردد، مثل روزى كه مادرش او را به دنيا آورده (پاك و بى گناه) خواهد بود و به او گفته مى شود: اعمالت را دوباره از سرگير. خداوند مى فرمايد: «كسى كه عجله كند و ذكر خدا را در دو روز انجام دهد، و كسى كه تأخير افكند (و سه روز انجام دهد) گناهى بر آنان نيست، براى آنان كه تقوا پيشه كنند» .