حدیث دربارهآرايش و پوشش كعبه

ابنُ أبي مُلَيكَة:كانَت عَلَى الكَعبَةِ كِسًى كَثيرَةٌ مِن كِسوَةِ أهلِ الجاهِلِيَّةِ مِنَ الأَنطاعِ والأَكسِيَةِ والكِرارِ ۱ والأَنماطِ ۲، فَكانَت رُكامًا بَعضُها فَوقَ بَعضٍ ۳.

ابن ابى مُليكه:پوشش هاى زيادى از پوشش هاى اهل جاهليت بر كعبه بود، مانند پوشش چرمى، جامه ها، عباها و نمدها، كه روى هم انباشته شده بود.

۱.الكُرُّ: جنس من الثياب الغلاظ (النهاية: 4 / 162).

۲.الأنماط: ضربٌ من البُسْط له خَمْل رقيق (النهاية: 5 / 119).

۳.أخبار مكّة للأزرقيّ: 1 / 260.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی بهترین مکان های عبادت خانه خدا و متعلقات آن +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به عثمان فرمود: من فراموش كردم كه تو را فرمان دهم كه روى دو شاخ (شاخ گوسفندى كه فديه اسماعيل شد) را بپوشانى، چرا كه سزاوار نيست در خانه چيزى باشد، كه نمازگزار را مشغول كند.

امام صادق عليه السلام:آدم عليه السلام كسى بود كه كعبه را ساخت و بنيان آن را نهاد و اولين كسى بود كه آن را با مو پوشاند و اولين كسى بود كه حج گزارد. سپس تُبّع پس از آدم، آن را با پوشش چرمين پوشاند، سپس ابراهيم، آن را با پوششى بافته شده از شاخ و برگ خرما پوشاند و نخستين كسى كه بر آن جامه پوشاند، سليمان بن داود عليه السلام بود، كه با پارچه سفيد قبطى آن را پوشاند.

اسماعيل بن ابراهيم بن ابى حبيبه از پدرش نقل مى كند:در جاهليّت، با پوشش هاى چرمى كعبه را پوشانده بودند. سپس پيامبر صلى الله عليه و آله با پارچه هاى يمنى آن را پوشاند. سپس عمر و عثمان با پارچه هاى قبطى پوشاندند. آنگاه حجّاج، با ديبا آن را پوشاند. و گويند: اولين كسى كه بر كعبه ديبا پوشاند، يزيد بن معاويه بود، و گويند ابن زبير يا عبدالملك مروان بود.

در دوران عمر، چون نزد او سخن از آرايشها و پوشش هاى كعبه و فراوانى آن گفته شد، گروهى گفتند:كاش آن ها را برگيرى و سپاه مسلمانان را تجهيزكنى كه پاداش آن بيشتر است. كعبه، آرايش براى چه مى خواهد! عمر تصميم به اين كار گرفت و از اميرالمؤمنين عليه السلام در اين باره پرسيد. حضرت فرمود: «وقتى اين قرآن بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد، اموال چهار بخش بود. اموال مسلمانان، كه آنرا طبق سهم معين ميان وارثان تقسيم كرد و غنائم كه آن را بر مستحقّان آن تقسيم كرد، خمس كه خدا آن را در جايى خاص قرار داد و صدقات (زكات) كه آن را هم خداوند تعيين كرد. آن روز، پوششها و زيورهاى كعبه هم بر كعبه بود، خداوند بر همان حال واگذاشت و از روى فراموشى نبود كه آن را واگذاشت و جايى هم از او پنهان نماند. پس بگذار همان جا كه خدا و رسولش قرار داده، باقى بماند. عمر گفت: اگر تو نبودى رسوا شده بوديم. و پوششها را به همان حال گذاشت.