حدیث دربارهحِجر اسماعيل و آداب آن

مُعاوِيَةُ بنُ عَمّار:سَأَلتُ أبا عَبدِاللّهِ عليه السلام عَنِ الحِجرِ: أمِنَ البَيتِ هُوَ أو فيهِ شَيءٌ مِنَ البَيتِ؟ فَقالَ: لا، ولا قُلامَةُ ظُفرٍ، ولكِنَّ إسماعيلَ دَفَنَ اُمَّهُ فيهِ فَكَرِهَ أن توطَأَ، فحَجَرَ عَلَيهِ حِجرًا، وفيهِ قُبورُ أنبِياءَ ۱.

معاوية بن عمّار:از امام صادق عليه السلام درباره حجر پرسيدم كه آيا جزء كعبه است يا بخشى از كعبه در آن است؟ فرمود: نه، حتى به اندازه چيده يك ناخن هم. ليكن اسماعيل عليه السلام مادرش را آن جا به خاك سپرد. دوست نداشت كه پا بر روى آن بگذارند، دور آن حصارى كشيد. قبور پيامبرانى هم در آن جاست.

۱.الكافي: 4 / 210 / 15، الفقيه: 2 / 192 / 2116 نحوه، وراجع الكافي: 4 / 210 / 13، قصص الأنبياء: 111 / 108، علل الشرائع: 37 / الباب 34 / 1.

کلیدواژه‌ها فهرست مطالب مکه مکرمه آیات و نشانه های کعبه حجر اسماعیل و آداب آن

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:حجر، خانه اسماعيل است و قبر هاجر و اسماعيل در آن قرار دارد.

اسماعيل عليه السلام در 130سالگى از دنيا رفت و در حجر، همراه مادرش دفن شد.

امام صادق عليه السلام:در حجر، نزديك ركن سوّم، دختران دوشيزه حضرت اسماعيل دفن شده اند.

ابوبلال مكّى:امام صادق عليه السلام را ديدم كه از سمتِ دربِ كعبه، واردِ حجر شد، به فاصله دو ذراع از كعبه به نماز ايستاد. گفتم: هيچ يك از خاندان تو را نديده ام كه در مقابل ناودان نماز بخواند. فرمود: اينجا محلّ نماز شبر و شبير پسران هارون است.

ابو نعيم انصارى از امام زمان عليه السلام روايت كرده كه فرمود:امام سجّاد عليه السلام در سجده خود در اين مكان (و با دست اشاره به حِجر و طرف ناودان كرد) مى گفت: «بنده ناچيزت در آستان توست، نيازمندت به آستان توست، از تو مى خواهم آنچه را كه جز تو بر آن توانا نيست».

طاووس فقيه:امام سجّاد عليه السلام را در حجر ديدم كه نماز مى خواند و چنين دعا مى كرد: «بنده ناچيز تو به درگاه توست، اسير تو در آستانه توست، نيازمند تو به درگاه توست، گداى تو به آستانه توست، نزد تو شكايتى دارد، كه بر تو پنهان نيست ـ و در حديثى است ـ مرا از درگاهت بازنگردان».

على بن مزيد بيّاع سابُرى:امام صادق عليه السلام را در حجر، زير ناودان ديدم كه رو به طرف كعبه، دستان خويش را گشوده بود و چنين دعا مى كرد: «خدايا! بر ناتوانى و بيچارگى من ترحّم كن. پروردگارا، مرا از رحمت خويش، دو نصيب عطا كن و از روزى گسترده ات بر من ببار و شرّ فاسقان جن و انس و شرّ فاسقان عرب و عجم را از من دور كن. خداوندا! روزى مرا گشاده گردان و بر من سخت مگير، خدايا بر من رحمت آر و عذابم مكن، از من خشنود باش و بر من خشم مگير، تو شنواى دعا و نزديك و اجابت كننده اى».